Augsburger (Frank Augsburger)

Augsburger, Amerikalı usta Frank Augsburger'in Illinois'te tek başına ürettiği el yapımı briyar pipolara verilen addır. Kayıtlara göre etkin dönemi 1978 ile 1987 arasına sığar. Üretim hiçbir zaman küçük atölye ölçeğini aşmadı; pipoların önemli bir bölümü damgasız çıktığı için marka bugün, damgalı az sayıdaki örnek ve koleksiyoncular arasında aktarılan bilgiler üzerinden tanınır.

Çıraklığı

Augsburger'in mesleğe girişi 1976'da, Illinois'ten New Jersey'e yaptığı yolculukla başlar. Aktarılana göre o sırada on yedi yaşındaydı ve West Caldwell'de Jack H. Weinberger'in yönettiği JHW Pipes atölyesine çırak olarak girdi. Bu ilk deneme uzun sürmedi; yaklaşık altı ay sonra Illinois'e döndü. Kendi adına pipo yapmaya başlaması ise birkaç yıl daha aldı.

Atölye ve satış biçimi

Üretimini önce Chicago'da, ardından kentin batı banliyösü Lombard'da sürdürdü; bilindiği kadarıyla tezgâhı, evinin bodrum katına kurulmuş tek kişilik bir düzendi. Kariyerinin ilk yıllarında pipolarını, kendi düzenlediği özel gösterimlerde doğrudan meraklısına sundu. Bu gösterimlerden ikisinin tarihi kayıtlıdır: 10 Aralık 1978 ve 27 Nisan 1980.

Tek kişilik bir tezgâhın başlı başına bir imza sayılması, Augsburger'in çalıştığı yıllarda ABD'de yeni yerleşmekte olan bir anlayıştı. Onun etkin olduğu dönem, artisan pipo ile fabrika üretimi arasındaki ayrımın belirginleştiği ve Amerikan el yapımı pipo sahnesinin hızla genişlediği yıllara denk gelir.

Damgalar

Augsburger pipolarında tek tip bir damga düzeni yoktur; çok sayıda pipo hiç damgalanmadan atölyeden çıkmıştır ve bunun nedeni bilinmemektedir. Damgalı örneklerde iki biçim görülür. Birincisinde el yazısı karakterli "Augsburger" ibaresi ile "USA" kaydı bulunur. İkincisinde ağızlığa gömülü küçük, yuvarlak ve altın renkli bir plaka üzerinde "NATURAL WORLD" ve "HAND MADE" yazar; aynı ibare, sapın ağızlıkla birleştiği alt yüzeye de vurulmuştur. Anlatıldığına göre plakalı damga, en iyi damar desenini gösteren bloklardan çıkan pipolara ayrılıyordu. Bununla birlikte hiç damgalanmamış pipoların işçilik bakımından geride kaldığına dair bir kayıt yoktur; damganın yokluğu tek başına bir kalite ölçütü sayılmaz.

Damgadaki bu düzensizlik, bugün elden ele dolaşan Augsburger pipolarının tanınmasını zorlaştırır. Tek kişilik atölyelerde bu alışılmadık bir durum değildir: usta hayattayken pipoyu kimin yaptığı zaten bilindiğinden damga çoğu zaman ihmal edilir, kuşak değiştikten sonra ise geriye yalnızca biçim ve işçilik izleri kalır. Augsburger örneğinde tanımlama büyük ölçüde plakalı ağızlığa ve el yazısı damgaya dayanır.

Üretimin sona ermesi

Augsburger'in pipo yapımı 1987'de bitti; ciddi bir rahatsızlığın onu tezgâhı bırakmak zorunda bıraktığı aktarılır. Sekiz yıl sonra, 1995'te genç yaşta öldü. Geriye kalan pipolar, yaklaşık on yıla sığmış ve baştan sona tek elden yürütülmüş bir üretimin ürünü olduğu için Amerikan el yapımı pipo tarihinin seyrek görülen imzaları arasında sayılır.