Jeantet

Jeantet, Saint-Claude pipoculuğunun en eski soyadlarından biridir. Aile, briyar piposunun henüz ortada olmadığı bir çağda ahşap tornacılığıyla uğraşan bir tezgâh sahibi olarak kayıtlara girmiş, on dokuzuncu yüzyıl boyunca büyüyerek kasabanın en büyük üreticilerinden birine dönüşmüş, 1988'de ise bağımsız bir üretici olmaktan çıkıp bir grubun markası hâline gelmiştir.

Aile tezgâhından ortaklığa

Jeantet adı, kayıtlara göre 1775'ten itibaren Saint-Claude'da bir işletmeyle birlikte anılır. Tezgâhın o dönemki işi pipo yapmak değil, ahşap işlemekti: özellikle porselen lülelere takılan ahşap saplar ve yabani kiraz ağacından pipolar. Firma 1816'da Jeantet-David adını almış, 1837'de ise kasabaya yayılmış çok sayıda küçük atölyeyi ortak bir ticari isim altında birleştiren bir ortaklığa dönüşmüştür.

Malzeme değişikliği 1858'de geldi; bu tarihten sonra briyar firmanın ana hammaddesi oldu. Büyüme hızlıydı: 1890'a gelindiğinde elliyi aşkın kişi Jeantet için çalışıyordu. Dağınık atölyelerle çalışmanın sınırına varılınca, 1891 dolaylarında Rue de Bonneville'de üretimin tek bir yerde toplanacağı bütünleşik bir fabrikanın inşasına girişildi; yapı ancak birkaç yılda tamamlandı. 1898'de Maurice Jeantet işletmeyi yeniden düzenledi ve güneydeki komşu atölyeyi satın alarak tesisi genişletti. Ailenin bir diğer kolu, birkaç yıl sonra ağızlık üretimine yönelen Paul Jeantet SA fabrikasını kuracaktı. Kaba biçimlendirme ve cilalama gibi ara işlerin ev tipi taşeronlar arasında gidip gelmesi, o yılların Saint-Claude'unda alışılmış bir düzendi.

Zirve ve kapanış

Şirket 1938'de limitet şirket statüsüne geçti. Bu dönemde Ain bölgesindeki Montréal-la-Cluse'de, daha ucuz modellerin son işlemlerinin yapıldığı bir şube atölyesi de vardı. 1948 sayımında Saint-Claude'daki kadro yüzü aşmış görünür; bir bölümü evinden çalışıyordu. Tesis 1950'ye doğru yük asansörleri gibi eklerle modernleştirildi.

Üretim 1969 dolaylarında en yüksek noktasına ulaştı, ardından on yıldan kısa sürede sert biçimde geriledi. 1979'a doğru fabrikanın avlusuna briyar kurutmak için buharlı ve o gün için oldukça modern bir tesis kurulmuş olsa da gidişat değişmedi: 1987'de çalışan sayısı yirmi ikiye inmişti.

Markanın devri

Adı yaşatmak isteyen aile, bir zamanlar Jeantet'nin baş tasarımcısı olan, 1971'den beri Chapuis-Comoy'un başında bulunan ve Comoy's of London çevresinden Pierre Comoy'un uzak akrabası olduğu belirtilen Yves Grenard ile masaya oturdu. Sonuçta Jeantet, 1988'de John Lacroix ve Emile Vuillard markalarıyla beraber, Chacom öncülüğünde 1987'de kurulan Cuty Fort grubuna katıldı. Fabrika kapatıldı; binaları 1989'da Saint-Claude belediyesi satın aldı, alternatif kullanım planları yürümeyince yapılar yıkıma ayrıldı ve güneydeki atölye 1992'den önce ortadan kalktı.

Marka adı ise kayboldu sayılmaz. Jeantet, kapanıştan sonra Chapuis-Comoy'un yan markalarından biri olarak sürdürülmüş, Saint-Claude üretimi pipolar bu damgayla piyasada anılmaya devam etmiştir.