E. Deguingand & Son

E. Deguingand & Son, adını Londra'da yerleşik tüccar Émile Deguingand'dan alan, 19. yüzyılın son yıllarından iki savaş arası döneme kadar varlığını sürdürmüş bir pipo işletmesidir. Şirketin ilginç yanı, ticari merkezi ile üretim merkezinin iki ayrı ülkede bulunmasıdır: satış ve idare Londra'dan yürütülürken, briyar işçiliği Fransa'nın Jura bölgesindeki Saint-Claude kasabasında yapılıyordu.

Londra'dan Saint-Claude'a

İşletmenin Londra ayağı hakkında elde kalan bilgi sınırlıdır; pipo literatüründe aktarıldığına göre şirket ilk yıllarında kentin Cripplegate çevresinde çalışıyor, 1897 içinde bir kez adres değiştiriyordu. Bu tarihlerin İngiliz kayıtlarında bağımsız karşılığı bulunamamıştır.

Fransa tarafı ise arşivlerle net biçimde izlenebilir. Bölge envanter kayıtlarına göre Saint-Claude'da devralınan tesis 1885-1886'da Charles Cayron tarafından kurulmuş, 1890 dolayında yeniden inşa edilmiş ve yaklaşık 1897'de "Londralı tüccar Émile Deguingand" tarafından satın alınmıştır. Bina 1900 ve 1902 civarında yükseltilerek genişletilmiş, 1926 dolayında kuzeydoğuya doğru büyütülerek neredeyse iki katına çıkmıştır. 1910 yılına ait bir sayımda tesiste yaklaşık yetmiş kişinin çalıştığı, bunların yirmi yedisinin kadın olduğu kayıtlıdır.

Ürünler ve patent

Şirket, döneminin Saint-Claude atölyeleri gibi hem kendi adıyla hem de perakendeciler için ad koyarak üretim yapıyordu. Pipo literatüründe aktarıldığına göre Admiral adı, New York'lu LHS ile paylaşılan İngiliz-Amerikan ortak bir marka olarak kullanılmıştır; bu ortaklığın belgesel dayanağı zayıftır. Bir başka ad olan Trident'in Deguingand'a atfedilmesi ise koleksiyoncular arasında tartışmalıdır; aynı adı taşıyan pipoların William Demuth Company ürünü olduğu yönünde güçlü bir görüş vardır.

İşletmenin teknik hevesini belgeleyen somut kayıt bir patenttir. "E. Deguingand et Fils" adına 14 Aralık 1905'te Fransa'da yapılan başvuru, 23 Nisan 1906'da FR 360466 numarasıyla yayımlanmıştır. "Pipo yapımında iyileştirmeler" başlığını taşıyan belgenin sınıflandırması, lülenin içine yerleştirilen kil ya da benzeri bir iç hazneye işaret eder. Bu, dönemin nem ve serinlik arayışını yansıtan çok sayıda "sistem pipo" denemesinden biridir.

Şirketin sonu

Firma 1910'lu yıllarda Francis ve Paul Deguingand'ı da bünyesine alarak aile şirketine dönüşür ve sonradan "S.A. des anciens Établissements Deguingand et Fils" unvanını taşır. Ancak 1930'lar boyunca süren daralma tesisin kapanmasıyla sonuçlanır; 1940 dolayında bina bir gıda birliği tarafından satın alınarak depoya çevrilir ve sonraki on yıllarda pipoyla ilgisi olmayan çeşitli işletmelere ev sahipliği yapar.

Bugün Deguingand adı, Briyar Ticaretinin Unutulan Üreticileri arasında sayılır: kendi damgasıyla anılmaktan çok başkalarının markaları için çalışmış, arşiv kayıtlarıyla izlenebilen bir Saint-Claude imalatçısı.