Tine Balleby
Tine Balleby, Danimarkalı pipo ustası Kurt Balleby'nin kızı ve aynı tezgâhın ikinci kuşak temsilcisidir. Kayıtlara göre kendi adını taşıyan ilk pipoları 2021'de çıkmıştır; bu tarih bugüne dek yalnızca zanaatkâr tanıtımlarında geçmekte, bağımsız bir arşiv kaydıyla desteklenmemektedir. Babasının 1983'te başlattığı atölye böylece kırk yılın ardından ikinci bir imza kazanmıştır. Üretim tümüyle el işidir; her parça tek tek biçimlendirilir, seri üretim söz konusu değildir.
Damga ve kuşak bağı
Bir Tine Balleby piposunu tanımanın en pratik yolu ağızlığın üst yüzündeki işarettir: 14 ayar altından, damla biçimli küçük bir logo. Bu biçim rastgele seçilmemiştir; Kurt Balleby'nin yıllardır kullandığı baklava biçimli ağızlık damgasının açık bir karşılığıdır. İki kuşağın pipoları böylece ilk bakışta ayrılırken aralarındaki süreklilik de görünür kalır.
Biçim anlayışı
Üreticinin kendi anlatımına göre Balleby'nin biçim dili iki damardan beslenir. Birincisi babasının klasik oranlara bağlı, ölçülü üslubudur. İkincisi, İsveçli usta Bo Nordh'un kalıp tanımayan, serbest çizgisidir. Ortaya çıkan sonuç, bilinen klasik biçimlerin küçük ama belirleyici müdahalelerle yeniden yorumlanmasıdır; buna organik ve bakışımsız (asimetrik) gövdeler üzerindeki denemeler eklenir. Bu yönüyle üretim, katı klasik kalıplarla freehand anlayışının ortasında bir yerde durur.
Malzeme ve işçilik
Gövdeler seçilmiş funda kökünden (briyar) oyulur; ağızlıklar vulkanittir (sertleştirilmiş kauçuk) ve kalıptan değil, elde kesilerek biçimlendirilir. Şase (shank) ile ağızlık arasındaki geçişlerde bilezik olarak şimşir, mamut dişi, boynuz ya da bambu kullanıldığı bilinir. Bu tür eklerin genel nitelikleri için ağızlık malzemeleri maddesine bakılabilir.
Eğitimin tamamı babasının yanında, doğrudan tezgâh başında geçmiştir: kütük seçimi, delik eksenlerinin hesaplanması, biçimlendirme ve son cila gibi aşamalar sözlü ve uygulamalı aktarımla öğrenilmiştir. Bu bakımdan Tine Balleby, atölye çıraklığının hâlâ ayakta olduğu Danimarka okulu hattına bağlanır. Anlatıldığına göre mesleğe yönelmesi de babasının teşvikiyle olmuştur.
Aktarımın kaynağı sayıldığında hattın biraz daha geriye gittiği görülür: Kurt Balleby de zanaatı kendi kendine öğrenmemiş, Kolding çevresinde çalışan Kai Nielsen ve Preben Holm gibi ustaların yanında biçimlendirmiştir. Dolayısıyla Tine Balleby'nin tezgâhta öğrendikleri, 1960'lardan bu yana Danimarka'da elden ele geçen bir ölçü ve oran anlayışının devamı sayılabilir.
Üretim geçmişi henüz kısa olduğundan model serileri, derecelendirme düzeni ya da yıllık üretim adedi üzerine yerleşmiş bir kayıt bulunmamaktadır. Pipoları ağırlıkla İskandinav ve Kuzey Amerika'daki uzman aracılar yoluyla dolaşıma girmiş, ad kısa sürede aile atölyesinin dışında da tanınır olmuştur.