Pipoya İşlenen Portreler: Liderler, Ünlüler ve Efsaneler

Pipoya işlenen portreler, tütün piposunun yalnızca bir kullanım aracı değil aynı zamanda bir anma nesnesi olarak kullanıldığı geniş bir üretim geleneğini anlatır. On dokuzuncu yüzyıl boyunca kil, lüle taşı, ahşap ve porselen ustaları siyasetçilerin, askerlerin, hükümdarların, yazar ve bestecilerin yüzünü hazneye taşıdı; mitoloji ve halk masallarından gelen figürler de aynı ilgiyi gördü.

Yaşayan ya da yeni ölmüş kişilerde ustanın önünde madalyon, gravür veya fotoğraf gibi bir örnek bulunurdu. Yüzü hiç bilinmeyen efsane figürlerinde ise ölçüt benzerlik değil tanınabilirlikti: taç, miğfer ya da asma dalı gibi birkaç işaret, kimin betimlendiğini belli etmeye yetiyordu.

Kil Pipolarda Kampanya ve Anma Portreleri

Kil pipo ucuzdu, kalıpla çoğaltılabiliyordu ve kırıldığında kolayca yenileniyordu; bu yüzden portre denemelerinin en kalabalık örnekleri bu malzemede görülür. Alan yazınında bu tür haznelere "figüratif pipo" ya da "yüz piposu" denir; 19. yüzyılda ucuz hatıra eşyası pazarında başlı başına bir kategori oluşturacak kadar çoğalmışlardır. Fransa'nın Givet kentinde yüzyılın ortasında çalışan birkaç kil pipo üreticisinden biri olan Gambier bu alanın en tanınan adı sayılır; kayıtlara göre yüzü aşkın baş kalıbı arasında Kraliçe Victoria, Napoléon, Rembrandt, Victor Hugo ve Niccolò Paganini gibi isimler bulunuyordu. Amerika Birleşik Devletleri'nde ise başkanlık kampanyaları sırasında dağıtılan kil pipolar arkeoloji yazınında ayrı bir tür olarak ele alınır: William Henry Harrison, Millard Fillmore, Franklin Pierce, James Buchanan ve Abraham Lincoln benzerliği taşıyan örnekler kayda geçmiştir. Aynı yazına göre bu pipolardan biri, Virginia'daki Poplar Forest kazılarında 1994'te toprak altından çıkarılmıştır.