Almanya Pipo Markaları Dizini (1/2)

Almanya Pipo Markaları Dizini, Alman pipoculuğunun geride bıraktığı marka adlarını tek bir yerde toplamayı amaçlayan iki bölümlük listenin ilk parçasıdır. Almanya, briyar piponun sanayileşmiş üretiminde Fransa ve İngiltere kadar köklü bir geçmişe sahiptir: Thüringen Ormanı çevresindeki fabrikalar, Westerwald'ın kil pipo geleneği ve savaş sonrası Doğu Almanya'nın devletleştirilmiş atölyeleri birbirinden çok farklı üretim kültürleri doğurmuştur. Buna 1980'lerden sonra çoğalan tek kişilik serbest form atölyeleri eklenince ortaya, çoğu hakkında yalnızca birkaç satır bilgi kalmış geniş bir marka evreni çıkmıştır; bu dizin o evreni kayıt altına alır.

Markalar

• Aachen — Farklı üreticilerin kullandığı bir marka adıdır; tek bir atölyeye bağlanamamaktadır.

• Albico — Albert Iffert, damatları Christian ve Karl Krauss ile birlikte 1929'da Schweina köyünde (bugün Bad Liebenstein'ın bir parçası) Albert Iffert & Co. adlı firmayı kurdu; işletme kısaca Albico olarak anıldı. Yaklaşık on çalışanla başlayan firma 1935-1936'da bir fabrika inşa edince bu sayı yirmiye çıktı. 1882 doğumlu Iffert 1951'de öldü, ancak şirket ahşap torna ürünleri üretimini sürdürdü.

• Almanya'da pipo üretim merkezleri — Marka değil, üretimin toplandığı bölgeleri tarif eden bir derlemedir. Pipo yapımının belirli yörelerde kümelenmesi hammadde bulunabilirliği, yetişmiş işgücü ve babadan oğula geçen zanaat geleneğiyle açıklanır. Kayıtlarda öne çıkan bölgeler Kannenbäckerland ile Westerwald (Hilgert, Höhr, Vallendar), Aşağı Ren'de Rees, Vestfalya'da Bünde ve Thüringen Ormanı çevresidir.

• Andreas Bricks — Marl'da faaliyet gösteren bir pipo tasarım atölyesidir.

• ARK — Schweina'daki Pfeifen-Fabrik August R. Kühn K.-G.'nin markasıdır; 1969 tarihli katalogda firma Bad Liebenstein'da görünür. En az 1930'lardan 1970'lere kadar üretim yapan bir Doğu Almanya markası olarak klasik şekiller ve ebonit ağızlıklarla anılır. Damgası "ARK / DDR", simgesi "K" harfidir.

• Atlantic Bruyere — Hakkında kayıtlı bilgi bulunmuyor; yalnızca marka adı belgelenmiştir.

• Brandypipes — Oliver Brandt ile oğlu Max'ın ortak çalışmasından doğan hattır. İkili bu marka dışında kendi serbest form pipolarını da sürdürür: Oliver'ınkiler Olivepipes, Max'inkiler MBpipes adıyla bilinir.

• C.S. Reich — Carl Sebastian Reich tarafından 1887'de Schweina'da kuruldu. Ellinci yılı olan 1937'de Almanya'nın en büyük pipo fabrikası sayılıyordu. 1952'de şirket sahipleri hapsedildi ve işletme, "Holzwaren Liebenstein" ifadesinin kısaltması olan Howal adıyla devletleştirildi. Howal, daha küçük pek çok üreticiyi bünyesine katarak 1970'lerde Doğu Almanya'nın tek pipo üreticisi hâline geldi ve yeniden birleşmenin ardından 1990'da kapandı. Fabrikayı 1993'te Design Berlin satın alarak üretimi yeniden başlattı.

• Christoph Kürle — Lübeck'in Travemünde semtinde yıllarca tütüncülük yaptıktan sonra 1996 dolaylarında tarihî şehir merkezindeki "Pfeifenstübchen" adlı dükkânı devraldı. Önceki sahip Wolfgang Schuldt'un bodruma kurduğu atölyeyi kullanarak az sayıda, süssüz ve iyi işlenmiş elde kesim pipo üretti. Erken örnekler genellikle damgasızdır; sonrakilerde sapın iki yanında "Christoph Kürle" ve "Lübeck" yazar. Pipolarının çoğu 9 mm filtreye göre yapılmıştır; ağızlıklar tipik olarak teflon tenonlu Cumberland ebonittir.

• Colton Pipe — Kimliği çözülememiş bir markadır. Bilinen tek işaret, el yazısı biçiminde "CP" harfleri ile "Germany" ibaresidir; ad, birkaç satış kaydındaki adlandırmadan türemiştir.

• Cornett — Kimliği belirsiz bir başka markadır; 20. yüzyıl ortası Alman üretimi olduğu düşünülmektedir.

• Design Greven — Greven'de çalışan Udo Wolbers'in pipolarına verdiği addır.

• Dietmar Böck — 29 Mart 1959'da Güney Almanya'nın Svabya bölgesindeki Allgäu'da doğdu. Marangozluk çıraklığını tamamladıktan sonra doğum gününde eşinin armağan ettiği pipoyla ilgilenmeye, ardından kendi tasarımlarını denemeye başladı. Bertram Safferling'den birkaç ders aldı ve 2007'den itibaren Kalabriya briyarından serbest form pipolarını satışa sundu; üretimi boş zamanlarında sürdürür. Pipoları çeşitli biçimlerde "D. Böck Pipes" damgası taşır.

• Dirk Heinemann — Pipo yapımına pipo içiciliğinden geldi; sağlam bir marangozluk çıraklığının ardından üniversitede ürün tasarımı okudu. İşlerinde Werner Mummert, Holmer Knudsen, Tom Eltang ve Cornelius Mänz gibi ustaların etkisi okunur. Ağızlığa lüle kadar özen gösterdiği, yalnızca Alman çubuk ebonit kullandığı belirtilir.

• Edgar P. Baldauf — Wankendorf'taki Lennarts Pfeifenbau atölyesinin pipolarını yapan ustadır; ürünler Lennart adıyla pazarlanmıştır. Yerel gazete kaydına göre 2 Mayıs 1929'da doğmuş, 11 Nisan 2019'da ölmüştür. Atölye bugün faal değildir.

• Ermuri — 22 Haziran 1922'de Frankfurt am Main'de Erhard, Mugler ve Rinn adlı üç kişi tarafından kuruldu; marka adı bu soyadlarının ilk hecelerinden doğdu. Amaç, yerleşik puro markalarından bağımsızlaşmak ve rekabette ayrışan bir profil oluşturmaktı. 1965'te satın alma kooperatifine dönüştü, 2011'den itibaren ERMURI Genuss Company eG adını aldı. Bir satıcı birliği olarak çalıştığı, ürünleri arasında Rees'teki Oldenkott fabrikasından gelen pipoların da bulunduğu kayıtlıdır.

• Frank Giercke — 2008'de Lohmar Pipo Fuarı'nda yeni bir isim olarak ortaya çıktı. Pipolarını FG Pipes markasıyla sunar; Mönchengladbach'ta çalışır.

• Franz Schreinert & Co. — Schweina'da kurulmuş bir pipo fabrikasıdır; bölge sonradan Doğu Almanya sınırları içinde kalmıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında üretimin bir bölümünün savaş esirlerinin zorla çalıştırılmasıyla sürdürüldüğü kayıtlıdır. Fabrikanın, 1990'da kapanan VEB Pfeifen und Holzerzeugnisse Bad Liebenstein (Howal) tarafından devralındığı düşünülmektedir; tesis bugün Planta Tabak-Manufaktur / Design Berlin bünyesindedir.

• Gerrit Heyl — Gauting'de tekil pipolar üreten bir ustadır.

• Hahn, Detlev — Ennepetal'de tezgâh kurmuş bir pipo ustasıdır.

• Hahn, Volker — Bösdorf'un Niederkleveez mahallesinde çalışan bir pipo ustasıdır.

• Heibe — Bergneustadt'ta Erich Heikaus KG'ye bağlı aynı adlı şirketin markasıdır. Marka başvurusu 9 Mart 1966'da yapılmış, tescil 14 Ocak 1967'de tamamlanmıştır. Tescilli tek hat adı, 1970'te başvurulup 31 Mayıs 1972'de onaylanan ve 1 Nisan 2006'da silinen Heibe Goldpoint'tir. Hem "Germany" hem "West Germany" damgalı örneklerin bulunması, üretimin 1990 sonrasında da sürdüğünü gösterir; bugün üretimde değildir.

• Heinz Guina — Essen'de çalışır; yılda yaklaşık altmış pipo üretir ve Korsika briyarı kullanır.

• Heinz-Günter Döteberg — Stolberg'de Eifel Pipes adıyla 2006'dan beri pipo yapmaktadır. 2007'de Rainer Barbi'nin bir atölye çalışmasına katılmıştır. Pipoları 6 mm, 9 mm filtreli ya da filtresiz üretilir; genellikle briyar gövde ve ebonit ağızlık kullanır, istek üzerine akrilik de yapar.

• Hermann Hennen — 1946'da Kirchhundem'de doğdu, Sauerland bölgesinde yaşar. Eğitimli bir ahşap tornacı olarak önce mobilya, sonra reklam sektöründe ürün geliştirme tasarımcılığı yaptı. Gençliğinden beri pipo içen Hennen ilk pipolarını kardeşiyle birlikte aile tornahanesinde yapmış, 2006'dan itibaren konuya yoğunlaşmış, 2007'de erken emekliliğe ayrılmıştır.

• Holger Danske — Bir tütün hattının adıdır; aynı adla pipo da yaptırıldığı anlaşılmaktadır. Birden fazla üreticinin çalışmış olabileceği belirtilse de yakın tarihli örneklerin Design Berlin yapımı olduğu görülür.

• Holger Haettich — HhPipes markasının sahibidir ve serbest form pipolar yapar. Meslekten makine mühendisi olan Haettich pipoculuğa 1985'te başlamış, dört yıl sonra satmaya girişmiştir. Fransa, İtalya ve Yunanistan briyarıyla; ebonit, akrilik ve cumberland ağızlıklarla çalışır, yılda elli pipo üretir ve fuarlara düzenli katılır. Damgası "Unikate"dir; derecelendirmesi R'den başlayıp SX'e kadar yükselir.

• Horst Fuchs — 1959 doğumlu bir zanaatkârdır; işi Norbert Gerharz'dan öğrenmiştir. Yılda 100-150 pipo yapar, çoğu 9 mm filtreli serbest formdur; zeytin ağacından pipolar da üretir ve ebonit ağızlık kullanır. Jülich'te çalışır.

• J. Schilz-Mühlenbach — Höhr'de üretilmiş bir Wiener Kaffeehauspfeife örneğinden bilinen kayıttır.

• J. W. & C. — Bir Wiener Kaffeehauspfeife lülesinin bir yanında bu harfler, diğer yanında Höhr adı okunur. Üretici firma hakkında başka bilgi bulunamamıştır.

• Joachim Bittl — 1965 doğumludur; ilk pipolarını 2004 dolaylarında yalnızca kendi kullanımı için yaptı, 2007'de satışa başladı. Pipolarını sapın altına "JB" damgasıyla işaretler. Dolgu kullanmaz, küçük kusurları gizlemek yerine olduğu gibi bırakır. Başlangıçta bütün pipoları 9 mm filtreliydi, sonraları filtresiz örnekler de verdi; ağızlıkların çoğu akrilik, azı ebonittir.

• Johst — Werner Johst'un Kempen'deki tezgâhında elde yaptığı pipolar bu adla sunulur.

• Juls — Alman zanaatkâr Julian Schäffer'in markasıdır. 1982'de pipo yontmaya başlayan Schäffer, Former ve Rainer Barbi ile çalıştı. Danimarka tasarımından etkilenen pipoları 9 mm filtreli ve filtresiz olarak, ebonit ağızlıklarla üretildi. Marka 1982'den 1990'ların başına kadar sürdü; usta üretimi bırakıp başka işlere yöneldi. Damga: Juls.

• Jürgen Bischoff — Hainburg'da "Bibi" lakabıyla anılan bir pipo ustasının atölyesidir.

• Jürgen Börner — Tauscha'da serbest form pipolar üreten bir ustadır.

• JÜSCH-Pipes — Jürgen Schmitt'in Aschaffenburg'daki atölyesinin adıdır.

• Kallenberg — Heinrich Kallenberg, Birinci Dünya Savaşı'nın ardından 1919'da Thüringen'in küçük kasabası Tabarz'da "Pfeifenfabrik Heinrich Kallenberg"i kurdu. İşi 1965'te torunu Hans Kallenberg devraldı. Zanaatı öğrenmiş olan kızının başka bir mesleğe geçmesinin ardından Hans Kallenberg yetmişli yaşlarında ara ara üretmeyi sürdürdü, sonunda emekli oldu; böylece Thüringen pipo geleneğinin bir halkası daha sona erdi.

• Ken Pipes — Japonya kökenli, Almanya'da yaşayan Ken'ichiro Dederichs-Uchida'nın markasıdır. Stuttgart'ta çalışan usta, Japon pipo anlayışını Alman sahnesine taşımasıyla anılır.

• Kirsch Pipes — Roland Kirsch 1952'de Thüringen'in Hildburghausen kentinde doğdu, sonradan Schwerin yakınlarına, Mecklenburg-Ön Pomeranya'ya yerleşti. 2000'de pipo içmeye başladı, 2013'te evinde küçük bir atölye kurdu ve Ağustos 2014'te Tabarz'da bir atölye çalışmasına katılarak ilk piposunu yaptı. Gövdelerinde bataklık meşesi, tik, gül ağacı ve briyar; ağızlıklarında çeşitli renklerde akrilik ve ebonit kullanır.

• Klaus Hedwig — Eisenberg'de pipo yapan bir ustadır.

• Klaus-Dieter Billerbeck — Kırk iki yıllık polis müfettişliğinin ardından emekli olan ve "Bille" lakabıyla anılan ustanın markasıdır; 1989'dan beri pipo yapar. Kendi kendini yetiştirmiş olan Billerbeck neredeyse yalnızca serbest form üretir, tek başına çalışır ve müşteri tasarımına göre sipariş kabul eder. Yunanistan ve Fransa briyarı ile ebonit kullanır; yılda 120-140 pipo yapar ve her pipoyla uyumlu bir bastırıcı verir. Başlıca pazarları Almanya ve Avusturya'dır; Avrupa'daki tütün müzeleri üzerine çeşitli yayınları vardır.

• Klein — Reiner Klein markayı 1983'te kurdu. Dört yıl sonra ona, markanın bugünkü sahibi olan 1938 doğumlu zanaatkâr Rüdiger Lutz Will katıldı. Babası bir tütün fabrikasının sahibi olan Will 1960'ta babasının yanında çalışmaya başladı, sekiz yıl sonra boş zamanlarında pipo yapmaya girişti ve 1972'de Volkswagen'in tasarım çizgisiyle anılan endüstri tasarımcısı Nicolai Borg ile çalıştı. 1987'de R. Will Pipe Studio'yu kurarak Reiner Klein'in ekipmanını ve markasını satın aldı; marka 1997'ye kadar bu firmaya bağlı kaldı. Will klasik şekiller yapar, ama biçimi ahşabın damarına göre belirler.

• Kombi — Eski Doğu Almanya markasıdır. Kil ve plastikten yapılmış, değiştirilebilir lüleli bir içim aracıdır; kurgusuyla Falcon'u andırdığı, ancak onun işçilik düzeyine ulaşmadığı belirtilir.

• Kraus — Friedmann Kraus hem bir marka adı hem de bir tütüncünün sahibinin adıdır. Marka, Pipe Art 2000 adlı tütüncü için üçüncü taraflara yaptırılan 9 mm filtreli ve filtresiz pipoları kapsar.

• Krämer — Martin Krämer yıllarca ahşap ve özgün malzemelerden model gemi, çeşitli değerli ağaçlardan çakmak kılıfı yaptı. Tutkulu bir pipo içicisi olarak kendini pipo yapımında denemek isteyince iyi briyar aramaya çıktı ve Danimarkalı bir ustayı ziyaret ederek üretim aşamalarını izledi. Hediye edilen bir gövdeden yonttuğu ilk piposu bugün rafında saklıdır. Uzun süre yalnızca kendisi için üretti; hevesi ve becerisi arttıkça daha profesyonel makine ve aletlere yatırım yaptı, briyarını Lyngby'deki Bjarne'den almaya başladı.

• Kyselka Pfeifen — Stefan Kyselka'nın Altenholz'da ürettiği pipoların adıdır.

• Langner — Olaf Langner Sachsenhagen'de pipo yapar; işlerini soyadıyla sunar.

• Lehmann — Zschadrass'ın Hausdorf mahallesinde Friedrich Karl-Peter Lehmann tarafından işletilen Lehmannsche Werkstätten atölyesinin markasıdır.

• Lindström — 1950'lerin sonunda kurulan ve pirinç bileziğe dayalı bir hava ayar patentiyle anılan Alman şirketidir. Bilezik üzerinde biri ya da farklı çaplarda dördü bulunan delikler, ağızlıktaki hava kanalıyla çakışacak biçimde çevrilir; ağızlıktaki ok işareti hizalamanın yerini gösterir. Böylece dumana karışan hava miktarı ayarlanarak daha kuru ve serin bir içim amaçlanmıştır.

• Lothar Schirwitz — Design Berlin bünyesinde çalışmış bir pipo ustası ve tasarımcıdır.

• Mauel — Günther Mauel meslekten drama öğretmenidir ve pipo yapımını uğraş olarak sürdürür. Danimarka biçimlerinden etkilenmiştir; ağırlıkla alışılmadık şekiller ve serbest formlar üretir, ebonit ağızlık kullanır.

• Melich — Ivan Melich, yıllardır pipo yaptığı bildirilmesine karşın 29 Mart 2008'de üçüncü Lohmar Pipo Fuarı'nda sahneye çıkana kadar tanınmıyordu. Darmstadt yakınlarındaki Weiterstadt'ta yaşadığı için kendisine, ünlü Alman ustaya gönderme yapılarak "Weiterstadt'ın Ingo Garbe'si" denmiştir.

• Mirko Brinkmann — Garbsen'de pipo yapan bir ustadır.

• MM Pfeifen-Design — Nürnberg'de çalışan mühendis Markus Meyer'in markasıdır. Pipo yapımına merakla başlayan Meyer bugün yılda yalnızca 10-15 tekil parça üretir; işleri sıra dışı serbest formlardır.

• Mühlensiepen — Pipolar, aynı zamanda Ermüzi markasının da sahibi olan Ernst Mühlensiepen GmbH & Co. için üretilmiştir. Firma, ürünlerini Baunatal, Bingen, Bergisch ve Gummersbach'taki kendi tütüncü kanallarıyla dağıtmıştır.

• Nijstad Pfeifen — Kevelaer'in Twisteden mahallesinde "Piepkes en Tabak" adlı bir pipo ve tütün dükkânı işleten Gerd Nijstad'ın markasıdır; usta pipo yapımına boş zamanlarında ayırır.

• Nikolas-Pfeifen — Nikolas Wagner'in Lichtenstein'daki işlerinin adıdır; kayıtlara göre usta pipo yapımına yeni başlamıştır.

• Nils Bräutigam — Thüringen'in Eichsfeld yöresindendir; uzun yıllar resim ve heykel alanında serbest sanatçı olarak çalışmış, ağırlıkla dövme sanatçılığı yapmıştır. İlk pipo denemeleri 2017'ye uzanır ve işçiliğiyle kısa sürede ülke dışında da tanınmıştır. İki hattı vardır: tümüyle serbest elle, tütün haznesi bile torna kullanılmadan açılan filtresiz Barbarossa ile her zaman filtreli olan ve tornadan yararlanılan Rotbart. Adlandırma hem Kyffhäuser'e olan yakınlığa hem de ustanın kızıl sakalına dayanır.

• Nolte — Heinz Nolte serbest form pipolarıyla tanınan bir Alman zanaatkârdır. Makine mühendisiyken 20. yüzyılın sonlarında meslek değiştirmiştir. Ağırlıkla Sardunya ve Korsika briyarıyla çalışır ve yılda iki yüz pipo üretir.

• Norbert Gerharz — Höhr'deki Müllenbach & Thewald pipo fabrikasının son ustabaşısıdır. Fabrika 1972'de kapanınca üretimi Vallendar'da kendi başına sürdürmüştür.

• Noske — Hans Günter Noske Mülheim an der Ruhr'da pipo yapar; ürünleri bu adı taşır.

• Olaf Höppe — Emerkingen'de "Olis Pfeifen" adıyla pipo yapan ustadır.

• Oliver Camphausen — 1968'de doğdu, on altı yaşında pipo içmeye başladı ve 2000'de kendi pipolarını yapmaya karar verdi. 2006'da Roger Wallenstein ve Pit Rohrbach ile tanışınca bağımsız çalışmaya geçti ve Blue Lobster grubuna katıldı. En sevdiği şekiller volcano ile bulldog'dur; Poul Ilsted ve Anne Julie kendisini yüreklendirmiştir. Axel Glasner ve Wallenstein ile birlikte BROS grubunu oluşturur; bu iş bölümünde biçimleri Wallenstein, bitirme işlerini Camphausen ile Glasner üstlenir.

• Palm — Hakkında az bilgi bulunan bu markanın, aynı adı taşıyan bir Alman tütün şirketi için üretildiği belirtilir. Ağızlığın 9 mm filtreye göre açılmış olması bu bilgiyle uyumludur. Damgalarda solda "Palm", sağda "214, Select Quality" okunur.

• Peter Rohrbach — "Pit" lakaplı usta 1953'te Düsseldorf'ta doğmuş bir kuyumcu ve pipo yapımcısıdır. Briyar bloklarını Toskana'da kendisi seçer; bu seçkiden ayda ancak bir iki pipo çıkar. Değerli ahşabı kuyumculuk mesleğiyle birleştirerek altın ve gümüş uygulamalar yapar ve pipolarını bu madenlere göre derecelendirir.

• Pfeifenmacher Stroh — Norbert Stroh'un markasıdır; uzmanlık alanı kayın ağacından pipolardır. Bir süredir üretimde değildir; kayıtlarda bunun Bornheim'dan Waghäusel'e taşınmasıyla ilgili olabileceği tahmin edilir.

• Pfeifenwerkstatt T.H.A.L. — Neustadt/Holstein'da Thomas Wilbert tarafından işletilen pipo atölyesidir.

• Philipp Lang — Frankfurt yakınlarındaki Königstein'da yaşar ve 1990'ların başından beri pipo yapar. Bahçesinde pipo içen dedesinden esinlenerek ilk piposunu on altı yaşında babasının atölyesinde yontmuş, ilk malzemelerini Rainer Barbi ile Bjarne Nielsen'den almıştır. Bugün briyarını ağırlıkla İtalya ve İspanya'daki bıçkıhanelerden kendi seçer; stoğunda 1984 tarihli Korsika briyarından yaklaşık iki yüz blok bulunur. Ağızlıkları elde kesim ebonit, Cumberland ya da suni kehribardır; yılda yaklaşık otuz pipo üretir.

• Pierre Müller — 1927 doğumlu Cenevreli bir kuyumcudur; pipo içme sanatını anne tarafından dedesinden öğrenmiştir. Pipoyla ilgili her şeyi toplayan Müller tasarıma da merak sarmış, ilk piposunu 1977'de yapmış, altından prototipler ile kimi kulüpler ve Académie Internationale de la Pipe için modeller üretmiştir. Pipolarının en belirgin niteliği zarif çizgileridir. 1998'de Brebbia'nın Grandi Designers della Pipa özel serisi için bir model tasarlamıştır.

• Pipoo — Vauen tarafından üretilen bir hattır. Modern ve renkli çizgileriyle genç kullanıcıya seslenen ürün, hazır sarılmış tütünle sunulur ve kurgu olarak Tatoo'ya benzer.

• Priewe — Gerhart Priewe'nin Berlin'deki atölyesinden çıkan pipoların adıdır.

• Püttmann — Andreas Püttmann zanaatın temellerini Peter Klein'den öğrenmiştir; Olpe'de çalışır. Mettmann'daki bir tütüncüde zaman zaman zanaatını gösterdiği kayıtlıdır.

• Rainer Hartung — Hakkında kayıtlı bilgi bulunmuyor; yalnızca marka adı ve bir internet adresi belgelenmiştir.

• Rother Pfeifen — Michael Rother filtresiz serbest form pipolar üreten bir Alman zanaatkârdır. Damgası "Freehand styled by Michael Rother", logosu tütün yaprağı üzerine bindirilmiş bir pipo çizimidir.

• Rudi Arnold — Pipo yapımına Landesjagdschule Dornsberg'de Bertram Safferling'in verdiği bir kursla başlamıştır. Pfullingen'de çalışır; pipoculuğun yanı sıra av izciliği yapar.

• Rudolf Apelt — Mesleğe Design Berlin'de başladı ve Lothar Schirwitz'in halefi olarak belirlendi. Burada hem üretimin hem tasarımın sorumluluğunu taşıdı, tekil serbest form pipolar da yaptı; zamanı geldiğini düşününce kendi yoluna gitti. Pipolarını, annesinin kızlık soyadından gelen Baiano adıyla üretir. Pipo yapımı dışında heykel, ahşap süsleme ve ayna çerçeveleriyle de uğraşır. 2007'de Rolf Osterndorff'un himayesinde katıldığı ilk Chicago pipo fuarı başarılı geçmiştir.

• Ruigrok — Heykeltıraş ve pipo zanaatkârı Klaus Ruigrok van de Werve'nin markasıdır. Kimi pipoları alışılmadık biçimlidir ve yaratıcı tasarımlarıyla anılır. Oğlu Dirk Ruigrok van de Werve de pipo yapmaktadır.

• Runtemund — Udo Runtemund yılda yüz pipo üretir; briyar ve kirazdan büyük gövdeler yapar, ebonit ağızlık kullanır ve ağırlıkla doğrudan siparişle çalışır.

• Sasha Gavrison — Pipolarını özenle seçilmiş Akdeniz plato briyarından yapan, kesim ve biçimlendirmeyi tümüyle elle yürüten bir ustadır. Doğu Avrupa kökenli pipo ustaları üzerine yazılarda anılmıştır.

• Schowa — Schum ailesinin Bad König'de (Odenwald, Hessen) kurduğu işletmenin markasıdır; ad, Schum soyadı ile Odenwald adının birleşiminden doğmuştur. Antetli kâğıdına göre kuruluş 1877'ye dayanır; firma A. Schum Söhne adıyla yaklaşık 1919'dan sonra üretim yapmıştır. Kapanış tarihi konusunda kaynaklar çelişir: bir kayıt Bad König'in son büyük pipo fabrikasının 1988'de kapandığını, bir başkası faaliyetin 2003'e kadar sürdüğünü bildirir. Fabrikada briyar pipoların yanı sıra Bavyera tipi porselen pipolar da yapılmıştır.

• Schulz — Aşağı Saksonya'nın Sassenburg ilçesinden Ralf Schulz 2004'te ortaya çıktı ve Nisan 2005'te Tabakskollegium Berlin'in düzenlediği üçüncü Berlin Pipo Fuarı'na katıldı. Yıl boyunca hem çevrim içi açık artırmalarda hem Kuzey Almanya'daki büyük satıcılarda pipoları yer buldu. İnce ve küçük ölçekli pipolar yapan Schulz'un ilk işleri umut verici bulunmasına karşın 2006'dan sonra kendisinden haber alınamamıştır.

• Sillem's — Tütünle ilişkilendirilen en eski marka adlarından biri sayılır; adın kökleri 16. yüzyılda Hamburg'a yerleşen Hansa tüccarlarına uzanır. 1816'da ad, dünyanın ilk kapalı çarşısı olarak anılan Sillem's Bazaar'a verilmişti. Marka bugün Kassel'deki Seiffert & Sohn GmbH ve Sillem's Design üzerinden Torsten Seiffert'e aittir; ad 1995'te tescil edilmiştir. Pipo ve tütünün yanı sıra çeşitli içim gereçleri ve gümüş eşya da üretilmektedir.

• Snahti — Hans Wormit 1999'da çevrim içi açık artırmalarda "derpfeifendoktor" adıyla yenilenmiş elden düşme pipolar sunarak işe başladı, kısa sürede kendi pipolarını yapmaya yöneldi. Pek çok usta gibi önceden delinmiş gövdeler ve hazır kalıp ağızlıklarla başladı; ilk kendi parçalarını 2003-2004 dolaylarında sundu. Becerisi arttıkça iyi işlenmiş ve erişilebilir serbest formlarıyla tanındı. İlk snahti'lerin logosu tek pirinç noktaydı; 2006'da bakır, pirinç ve gümüş noktalarla yükselen bir derecelendirme getirdi. En üst parçalarında beş gümüş nokta "W" harfini oluşturur.

• Sticklun — Bernd Sticklun Königslutter am Elm'de pipo yapar.

• Stöhr — Eckhard Stöhr polislikten pipo ustalığına geçmiş bir zanaatkârdı; pipolarını Hamberge'de ES-Pfeifen adıyla üretti ve 2018'de vefat etti.

• Sümerler — Utku Sümerler'in markasıdır; değiştirilebilir lüle, sap ve ağızlıklardan oluşan sistem pipolar sunmuştur. Ürünleri arasında klasik ve serbest form briyar pipolar ile lüle taşı pipolar bulunur; briyarların bir bölümü Armellini tarafından üretilmiştir.

• Thorsten Feitt — Saarland doğumlu usta 2011'den beri Bavyera'nın Ostallgäu yöresinde yaşayıp çalışmaktadır. Marangoz çırağıyken ve Yüzüklerin Efendisi tutkunuyken 2000'lerin başında Gandalf ile Bilbo'nun pipolarını yeniden yapmayı denemiş, yıllar içinde bir kenara bıraktığı bu uğraşa dönerek 2017'de kendi pipo atölyesini kurmuştur.

• Tortuga Babes — Pipolar TB damgası ve kabartma bir kaplumbağa logosu taşır; logo kimi zaman ağızlıkta, kimi zaman gövdededir. Üretici, Recklinghausen'de eski bir banka müdürü olan Achim Menzel'dir. Şekiller çoğunlukla serbest formdur, ağızlıklar akriliktir ve sıklıkla kehribar rengindedir.

• Unikat-Pfeifen — Walter Krix'in Voerde'deki tezgâhının adıdır.

• Van Wandeir — R.V.W. ve "Hand Made in Denmark" damgalarını taşıyan pipoların arkasındaki usta Reiner van Wandeir'dir. Daha önce W.Ø. Larsen için yontmuş olabileceği düşünülür. Bu pipolar, Randy Wiley'in erken dönemde RVW damgasıyla çıkardığı ikinci kalite hattıyla karıştırılmamalıdır.