Cavicchi (Claudio Cavicchi)

Cavicchi, Bologna yakınlarındaki bir çiftlik evinde kurulan ve kurucusunun soyadını taşıyan İtalyan pipo atölyesidir. Claudio Cavicchi mesleğe alışılmadık bir yoldan gelmiştir: otuz yıl boyunca çiftçilik yapmış, pipo yapımını da bir ustanın yanında değil kendi tezgâhında deneyerek çözmüştür. Atölye bugün az sayıda üretim yapan bağımsız İtalyan yapımcıları arasında anılır; adını kütük ayıklamadaki titizliğe ve harf sayısıyla yükselen derecelendirme dizgesine borçludur.

Sabırsızlıkla açılan tezgâh

Başlangıç, gelmeyen bir siparişle ilgilidir. Cavicchi, yerel bir tütüncü aracılığıyla Caminetto markasına Oom Paul biçiminde bir pipo ısmarlar; pipo bir türlü teslim edilmez. Bekleme süresi kaynaklarda aylar ile bir yılı aşkın bir süre arasında değişir. Sonunda beklemekten vazgeçen Cavicchi bir kütük ile hazır bir akrilik ağızlık edinip ısmarladığı piponun benzerini kendisi çıkarır. Kayıtlar bu ilk denemeyi 1974 yılına koyar; tezgâh bir daha kapanmaz.

Pipo yapımı uzun süre çiftçiliğin yanında yürüyen bir uğraş olarak kalır. Cavicchi otuz yıllık çiftçiliği bıraktıktan sonra işe tam zamanlı geçer, ancak yıllık üretim sayısı bu geçişle artmaz; her parçaya ayrılan süre uzadığı için düşer. Atölye aile ölçeğinde yürür; eşi Daniela ağızlık cilası ve rustik yüzeylerin açılması gibi işleri üstlenir.

Kütük, damar ve bitiş

Markayı duyuran asıl özellik, kullanılan funda kökündeki (briyar) damar kalitesidir. Cavicchi tek seferde büyük parti almak yerine yıl içinde birkaç kez küçük miktarlarda kütük alır; bu düzen elindeki seçeneklerin sürekli yenilenmesini sağlar. Kütüklerin coğrafi kökeni için elde yalnızca satıcı tanıtımları vardır; bu tanıtımlarda Kalabriya ve Liguria adı geçer. Atölyeye giren kütükler ayrı bir odada iki yıl kadar dinlendirildikten sonra tezgâha çıkar.

Şekil seçimi ile damar yönü burada birbirine bağlı iki karardır: her kütük, yapılması düşünülen şeklin isteyeceği damar yönü aranarak tek tek elden geçirilir. Üretimin büyük bölümünün kumlama ya da rustik değil düz (smooth) bitişle tamamlanması bu ayıklamanın sonucudur. Cavicchi'ye göre billiard ve bulldog gibi geleneksel şekiller damar açısından en zorlu şekillerdir; bu şekillerin gerektirdiği düz ve paralel yüzeyler, kökün ortasından dışa doğru açılan damar yönüyle uyuşmaz. Bütün pipolar akrilik ağızlıkla tamamlanır; gerekçesi akriliğin zamanla oksitlenmemesidir.

Derecelendirme ve damgalar

Cavicchi pipoları, üzerlerine vurulan C harflerinin sayısına göre sıralanır. Tek C en alt basamaktır; damar ve işçilik yükseldikçe harf sayısı beşe kadar çıkar. Bu dizginin üstünde iki ad daha bulunur: sondan bir önceki basamak Perla, en tepedeki basamak ise Diamante'dir. Diamante damgası taşıyan pipo sayısının kayıtlara göre çok az olduğu belirtilir.

Yarışma masası ve tanınma

Cavicchi'nin adı camiada önce yavaş içme yarışmalarıyla duyulmuştur. Bu yarışmaların kuralı, üç gram tütünü yalnızca iki kibritle yakıp olabildiğince uzun süre sönmeden tutmaktır. İlk kez 1982'de masaya oturmuş; aktarılanlara göre İtalya birinciliğini 1983, 1985 ve 1988'de, dünya birinciliğini 1989, 1991 ve 1993'te kazanmıştır. 1993'teki derecesi üç saat dokuz dakika üç saniye olarak kayda geçmiştir.

Pipolarının geniş çevrelerce tanınması daha uzun sürmüştür; Cavicchi bu sürenin on beş yıl kadar olduğunu söyler. Marka bugün Pesaro ve Como okulları dışında kalan bağımsız İtalyan atölyeleri arasında sayılır.