White Dog Freehand Pipes

White Dog Freehand Pipes, Schwyz yöresinde çalışan Richard Baggenstos'un tek başına yürüttüğü pipo tezgâhının adıdır. Tarih olarak 2004 verilir; marka, İsviçre'nin sayıca az olan atölye üreticileri arasında geç kurulmuş örneklerden biri sayılır. Baggenstos'un pipo içmeye başlaması da aynı yıla tarihlenir; tezgâh, bu ilginin doğrudan uzantısı olarak kurulmuştur. Tezgâh hiçbir dönemde birden fazla ustaya ya da seri üretime açılmamış, yıllık çıktı elle biçimlendirilen sınırlı sayıda gövdeyle sınırlı kalmıştır.

Ceviz tezgâhından briyara

Atölyenin ilk yılı, bugünkü kimliğinden hayli uzaktır: pipolar ceviz ağacından yontulmuş, ağızlık bile aynı malzemeden çıkarılmıştır. Yön değişikliği 2005'te, Fransa'nın pipo merkezi Saint-Claude'a yapılan bir ziyaretin ardından gelir. Bu tarihten sonra tezgâh ceviziyle vedalaşmış, malzeme olarak briyara yerleşmiştir.

Kayıtlara göre kullanılan blok tek bir kaynaktan, Saint-Claude'dan gelen seçilmiş plato briyardan ibarettir; ağızlıklar ise hazır alınmak yerine ebonit çubuktan elde kesilir. Atölyenin kendi tarifinde iki nokta öne çıkar: dolgu macunu hiç kullanılmaması ve briyarın doğal bir malzeme olması nedeniyle küçük kapanım ile lekelerin baştan kestirilemeyeceğinin açıkça söylenmesi. Blok seçiminde ve gövdenin yöne oturtulmasında ölçü, elde edilebilecek en temiz damar görüntüsüdür. Deliklerin açılması ve yüzeyin bitirilmesi de aynı elden çıktığı için, iki pipo arasında birebir tekrar beklenmez; tek kişilik tezgâhlarda alışıldık olan bu durum, markanın kimliğinin bir parçası sayılır.

Biçim repertuvarı

Üretim, yüzey bitirişine göre ikiye ayrılan adlandırılmış hatlar üzerinden düzenlenmiştir. Cilalı yüzeyli gövdeler Eld adı altında toplanır; burada ağırlık, İskandinav çizgisine yakın duran serbest biçimlerle herhangi bir sınıflandırmaya sığmayan fantezi gövdelerdedir. Kumlanan işler ise Deerstalker başlığını taşır: bu hatta İngiliz, Danimarka ve Fransız kökenli klasik ölçüler serbest formlarla yan yana durur, yüzey kısmen ya da bütünüyle kumlanır. Kayıtlarda üçüncü bir ad, klasik dönem İngiliz ve Fransız biçimlerine ayrılmış La Mignonne de anılır; ancak bu hat kulübün tanıtım sayfasında geçmediğinden güncelliği belirsizdir.

Adlandırmanın kendisi tezgâhın konumunu özetler: aynı atölye hem ölçüsü belli klasik kalıpları hem de freehand geleneğinin serbest gövdelerini üretir; ikisi arasında bir tercih yapılmamıştır.

Camia içindeki yeri

Baggenstos, İsviçre'nin dar pipo çevresinde yalnızca üretici sıfatıyla anılmaz. Kayıtlara göre 2 Ağustos 2006'da beş meraklının kurduğu Pfeifenclub Innerschwyz'in kurucu adları arasındadır ve kulüpte bir dönem başkan yardımcılığı yapmıştır. Kulüp faaliyetini sürdürmekte, İsviçre'de düzenlenen yavaş içim yarışmalarına zaman zaman ev sahipliği yapmaktadır. Bu ortak zemin, küçük tezgâhın ülkedeki benzerleriyle birlikte anılmasını kolaylaştırmıştır; toplu bir görünüm için İsviçre Pipo Markaları Dizini maddesine bakılabilir.