Pipo Markaları
Pipo Malzemeleri ve Yapısı (Materials And Construction)
Piponun görünüşünü ve kullanım davranışını belirleyen iki değişkeni — hazne malzemesi ile gövdenin kuruluşu — bir arada ele alan, doğal gereçlerden metal ve sentetik denemelere uzanan çatı maddedir.
Pipo malzemeleri ve yapısı (materials and construction), bir piponun hem görünüşünü hem de kullanım davranışını belirleyen iki değişkeni birlikte ele alan çatı başlıktır. Haznenin hangi gereçten yapıldığı kadar gövdenin nasıl kurulduğu da sonucu değiştirir: duman kanalının izlediği yol, haznenin altında bir hava boşluğu bulunup bulunmaması, ağızlığın sapa hangi biçimde oturduğu. Parçaların adları ve yerleşimi pipo anatomisi maddesinde, gereçlerin ölçüt ölçüt karşılaştırması ise pipo hazne malzemeleri maddesinde bulunur.
Doğal Gereçlerin Çerçevesi
Modern piponun standart gereci briar, yani Akdeniz çevresinde yetişen ağaç fundanın (Erica arborea) kök yumrusudur; ateşe direnmesi ve kullanım sırasında açığa çıkan nemi emmesi onu bu konuma taşımıştır. Briar 19. yüzyılın ikinci yarısında yerleşene kadar Avrupa'nın başat gereci pişmiş kildi. Tütünün kıtaya girdiği 16. yüzyıldan itibaren kil pipo her sınıftan kullanıcının elindeydi; Westminster'daki pipo yapımcıları 1619'da kraliyet beratıyla lonca hâline gelecek kadar kalabalıktı. Mineral kökenli gereçlerin başında ise lüle taşı gelir: adı Almancada "deniz köpüğü" anlamına gelen bu yumuşak sepiyolitin başlıca yatakları Eskişehir çevresinde, ikincil olarak Somali'nin El Buur bölgesindedir. Gözenekli dokusu nemi ve katranı içine çektiğinden yüzey, kullanıldıkça tabandan yukarıya doğru sarıdan kehribara uzanan tonlara döner.
Listenin ucunda daha seyrek gereçler yer alır: bataklıkta binlerce yıl kalarak kararmış meşe (morta), Kuzey Amerika'nın kırmızı arjilitinden yontulan pipo taşı ve fırınlanmış porselen. Kalabaş pipoda gövde su kabağından yapılır, ateşle temas eden hazne ise çoğunlukla ayrı bir lüle taşı veya porselen parçadır. Mısır koçanı pipoyu ucuz ve seri üretilebilir bir ürüne çeviren atölye 1869'da Washington, Missouri'de kuruldu; Hollanda göçmeni marangoz Henry Tibbe, koçanın gözeneklerini dışarıdan alçı benzeri bir karışımla doldurarak dayanıklılığını artıran yöntemi 1878'de tescil ettirdi. İşletme Missouri Meerschaum adını 1907'de aldı.
Yapının Kullanıma Etkisi
Maddenin Devamı Uygulamada
ISPE'nin tamamı IPC hesabınla açılır.
İlgili Maddeler
Son güncelleme:
Kaynak: Pipedia, CC BY-SA lisansıyla uyarlanmıştır.