İtalya Pipo Markaları Dizini (1/2)
İtalya Pipo Markaları Dizini, ülkenin pipo üretiminde adı geçen markaları tek listede toplayan iki parçalı bir başvuru sayfasıdır; bu ilk parça AAA'dan Roverart'a doksan bir girdiyi kapsar. Varese ve Milano çevresindeki fabrika geleneği, Pesaro ve Roma'daki atölye okulu, Kalabriya ile Sardinya'nın briyar ocakları ve tütüncü dükkânlarının kendi adına yaptırdığı ev etiketleri bir arada düşünüldüğünde İtalyan pipoculuğunun neden bu kadar kalabalık bir marka haritası ürettiği anlaşılır. Dizindeki markaların çoğu için kayıtlar birkaç satırla sınırlıdır; müstakil maddesi bulunanlar bağlantılıdır. Genel çerçeve için İtalyan el yapımı piposunun kısa tarihi maddesine bakılabilir.
Markalar
AAA — Ancona'da Adriano Anselmi'nin kurduğu, sonradan tasfiye edilen girişime bağlanan bir addır. Aynı harflerle anılan bir İngiliz markası ise Glasgow'lu tütün ve puro tüccarı A. A. Anderson adına Rossi ve Gasparini tarafından İtalya'da üretilmiştir.
Al Pascià — 1906'da kurulan ve Milano'da Via Torino'daki on altıncı yüzyıldan kalma Casati Stampa Binası'nda faaliyet gösteren pipo ve tütün mağazasıdır. Lombardiya bölge yönetiminin "tarihî perakende mağazası" ve belediyenin "tarihî mağaza" belgeleriyle tescillenmiştir. Andrea, Davide, Oscar, Francesco, Giotto gibi adlarla anılan kendi ev etiketi koleksiyonlarına sahiptir.
Alfonsetti — Stefano Aldo Alfonsetti'nin el yapımı pipo ürettiği markadır. 2018'den bu yana ürününün büyük bölümünü başka firmalar adına sipariş üzerine yapmakta, bu pipolar başka markaların adıyla piyasaya çıkmaktadır. Atölye önce Asti ilindeydi, sonra Torino'ya taşındı.
Amalfi — Savinelli imzasını taşıyan, giriş seviyesinde bir çizgidir.
Amarcord — Il Ceppo'nun 2007'de tanıtılan alt markasıdır; ikinci kalite değil, ayrı bir çizgi olarak sunulmuştur. Pesaro okulundan bir zanaatkârın elinden çıktığı belirtilir ve pipoların Franco Rossi'nin atölyesindeki genç ortağınca yapıldığı düşünülmektedir.
Ambassador (İtalyan) — Arşivde yalnızca marka adı geçer; üreticisine, dönemine veya çıkış yerine ilişkin bir kayıt bulunmamaktadır.
Angelo — Varese'deki Rovera ailesinin ürettiği uygun fiyatlı bir markadır. Aynı aile Ardor markasının da arkasındadır.
Aqualong — Floransa'da çalışan Enzo Foresti'nin pipolarına verdiği addır. Elde bulunan kayıt ustanın adından ve şehrinden ibarettir.
Barontini, Cesare — Kökeni 1890'da Turildo Barontini'nin kurduğu briyar işleme fabrikasına dayanır; ilk pipolar 1925'te oğlu Bruno tarafından yapılmıştır. Bruno'nun oğlu Cesare 1955'te yönetimi devralmış, sonraki yıllarda işi kızları Barbara ve Silvia ile birlikte sürdürmüştür. Aldo Velani, Cesare, L'artigiana, Stuart ve Cortina markanın alt çizgileridir.
Barontini, Ilio — Cesare Barontini'nin yakın akrabası olan Ilio, onun desteğiyle kendi üretimini kurmuş, düşük ve orta fiyat aralığında makine yapımı seri pipolar üretmiştir. Ürünün yaklaşık yüzde sekseni yurt dışına, büyük bölümü de başka markaların adıyla satılmıştır. De Luxe, Etna ve Vesuvio kendi çizgileri arasında öne çıkar; markanın sonradan başka bir üreticiye katıldığı yolundaki bilgiler doğrulanmamıştır.
Becker & Musicò — Pipo ustası Fritz Becker'in oğlu Paolo Becker ile Giorgio Musicò'nun oğlu Massimo Musicò'nun ortaklığıdır. İkili 1990'da bir pipo dükkânında birleşmiş, 1995'te birlikte pipo yapmaya başlamıştır. Gövdeleri Paolo torna ve elde biçimlendirmiş, ağızlık uyumu ile gümüş bilezik işçiliğini Massimo üstlenmiştir; yıllık üretim yaklaşık iki bin pipodur. Damgalardaki yıl sayısı üretim tarihini verir.
Benedetto — Marka adı dışında hiçbir ayrıntı kayda geçmemiştir; üreticisi ve dönemi bilinmiyor.
Bertinetti — Torino yöresinden Mario Bertinetti'nin markasıdır. Ahşap oymacılığına dayanan pipo yapımını meslek değil uğraş olarak sürdürdüğü aktarılır.
Bluebird — Tasarımı ve üretimi İtalya'da köklü bir fabrikaya yaptırılan bir çizgidir. Tanıtımında hafiflik ve el dengesi öne çıkarılır; kataloğu yumurta, dublin ve buldog olmak üzere üç şekille açılmış, sonradan genişletilmesi öngörülmüştür. Bitişler renkli ve parlaktır.
Buzzi — Brebbia'nın kurucusu Enea Buzzi'nin adını taşır. Brebbia'nın "Grandi Designers della Pipa" serisindeki modellerden biri onun adınadır; İtalyan sanayisinin önde gelen adlarına verilen "Cavaliere del Lavoro" nişanına layık görülmüştür.
Capitello — Caminetto atölyesinde oymacılık yapmış olan Enzo Galluzzo'nun markasıdır. Luigi Radice ile Giuseppe Ascorti'nin yollarını ayırmasının ardından, 1982-83 dolaylarında ortağı Corrado Ripamonti ile kurulmuş, 1991'de kapanmıştır. Küçük ölçekli üretimi Lenate'de sürmüş, akrilik ağızlık kullanılmış ve briyardan oval bir simge damgalanmıştır. 1980'lerde yağda kürlenmiş tek İtalyan pipoları olarak anılır.
Carati — Paolo Carati'nin Varese'ye bağlı Groppello di Gavirate'de 1910'da üretime başlayan fabrikasıdır. Milano'da da tesisi bulunmuş, bu yer sonradan Al Pascià tütüncüsünün adresi olmuştur.
Castelsardo — Sardinya'da 1979'dan beri çalışan bağımsız usta Tommaso Spanu'nun oyduğu pipoların adıdır; ad, adanın kuzeybatısındaki Castelsardo kasabasından gelir. Spanu yalnızca el aletleriyle çalışır, briyarın yanı sıra limon ağacı, zeytin, şimşir, ardıç, meşe ve mantar meşesi de kullanır. Alberto Paronelli'nin öğrencisi olmuş, Peppino Ascorti ve Luigi Radice gibi ustalarla da çalışmıştır. Ağızlıkta çapa simgesi, sapta Castelsardo adı bulunur. Ayrıca bakınız: Spanu.
Catini — Luciano Catini'nin 1977'den bu yana el yapımı pipo ürettiği markadır. Üretime kendi kullanımı ve dostlarına armağan amacıyla başlamıştır; Catini aynı zamanda Fermo'daki pipo ve puro kulübünün başkanıdır.
Cerrato — Kayıtlarda yalnızca ad olarak yer alır; hakkında başka bilgi derlenememiştir.
Dante Pipes — Massimo Angelo'nun kendi adına yürüttüğü markadır. Damgalarda "Dante" ibaresinin yanında "Meliora Cogito" ve "Fatta a Mano in Italia" ifadeleri okunur; Latince "daha iyisini amaçlarım" anlamına gelen ikinci ibare bir yapımcı adı değil, markanın parolasıdır. Angelo, Pesaro'da Ser Jacopo atölyesinin kurucusu Giancarlo Guidi'nin yanında yetişmiş ve bir süre onunla çalışmıştır; pipoları uzun yıllar yalnızca İtalya'da satıldığı ve piyasada çoğu kez Ser Jacopo'larla yan yana sunulduğu için yanlışlıkla o markanın alt çizgisi sanılmıştır.
Davide Iafisco — Uzun bir çıraklık ve iş birliği geçmişinin ardından kendi çizgisini kuran ustanın markasıdır. Biçimlendirme anlayışını Bertram Safferling, Marzio Radice, Teddy Knudsen ve Claudio Cavicchi ile çalışarak geliştirmiş, Luciano markasının başlıca oymacılarından biri olarak Luca di Piazza'nın gözetiminde yenilenen şekil kataloğunu üstlenmiştir. Jeff Gracik ve Adam Davidson'ın yıllık pipo yapım seminerlerine de katılmıştır.
De Candia — "Vecchio Lupo" damgasıyla anılan el işi pipolardır. Üretim 1979'da Sardinya'da, Olbia'da başlamış ve ilk on yıl boyunca yörenin briyarıyla çalışılmıştır.
Di Gangi — Andrea Di Gangi'nin Sicilya iç bölgesindeki küçük kuyumculuk ve pipo atölyesinde 2017 Ekim'inde başlattığı markadır. 2013'te güzel sanatlar öğrenimini tamamlamış, kuyumculuğu kendi kendine öğrenmiştir; pipolarında değerli maden aksesuarlar imzası sayılır. Üretimin farklı aşamalarında kardeşi ve babası da çalışır.
Diapede — Pietro Diapede'nin kurduğu, Torino'nun yüz yılı aşkın süre ayakta kalan en eski pipo dükkânıdır; bugün kapalıdır. Kendi adını ve "Torino" ibaresini taşıyan ev pipoları satmış, ağızlıklarını içi boş beyaz halka ile işaretlemiştir. Erken dönem lüle taşı kutularında dükkânın Via Viotti adresi ile hakiki lüle taşı ve kehribar güvencesini bildiren İtalyanca ibare yer alır.
Don Roberto — Estate piyasasında rastlanan, hakkında az bilgi bulunan bir İtalyan markasıdır. Düz yüzeyli Lancelot ve rustik Fumed olmak üzere iki model bilinir. Bir örnekteki 9488 şekil numarasının GBD kataloğuyla örtüşmesi markanın GBD alt markası olabileceğini düşündürmüş, Savinelli kalkanı taşıyan başka bir örnek ise pipoların en az iki ayrı üreticiden geldiğine işaret etmiştir.
Fabrizio Romeo — Reggio Calabria'da çalışan, ailesinde pipo yapan üçüncü kuşak olan ustanın markasıdır; babası Sebastian Romeo'dur. Uzun süre dinlendirilmiş Kalabriya briyarı kullanır ve yıllık üretimini yaklaşık bin pipoyla sınırlar. Geleneksel modelleri alevli, kuşgözü ve kumlanmış olarak ayrılır; son yıllarda canlı renkli modern biçimlere de yönelmiştir.
Ferrari — Erken 1980'lerde pipo ithalat ve toptan ticaretiyle uğraşan bir kişiden geldiği bildirilen birkaç örnekle bilinir. Aktarılan bilgiye göre marka prototip aşamasında kalmış, hiç piyasaya çıkmamıştır; üreticisi bilinmemektedir.
Ferretti — İtalyan pipo çevresinde "Donna Franca" diye anılan Franca Ferretti'nin adıyla anılır. Brebbia'da çıraklıkla başlamış, sonradan üretimin sorumluluğunu üstlenmiştir. 1968-69'da Brebbia'nın dünya pipo içme rekorunu kıran kadın takımında yer almış, takımın yarışmalarda kullandığı pipoları da kendisi tasarlamıştır. 2001'de Brebbia'nın Grandi Designers della Pipa serisi için "coce" adlı bir model hazırlamıştır.
Fiamma di Re — 1980 dolaylarında Mastro de Paja'nın kurucu ortaklarından da olan Giannino Spadoni tarafından kurulmuştur. Markayı 2016'da Pesaro'da yaşayan Andrea Pascucci satın almıştır. Pascucci kendi düzenlediği küçük atölyesinde tek başına çalışır, yalnızca dinlendirilmiş İtalyan briyarı kullanır ve damar yönünü izleyen klasik biçimleri yeğler.
Fiaré — Michele Fiare, İtalyan serbest biçim (freehand) ustaları arasında yalnızca bir kez anılmıştır; başka bilgi bulunmamaktadır.
Filì Pipe — Sicilya'da zanaatkâr Filippo Panepinto'nun yaptığı pipolardır. Ömrü boyunca ahşapla çalışan Panepinto, kendisi pipo içmediği hâlde 1990'ların sonunda pipo oymacılığına ilgi duymuş, Kalabriya ve Sicilya briyarıyla serbest biçimler ve klasiklerin kendi yorumlarını üretmiştir.
Fornarino — Kalabriya ve Toskana briyarıyla çalışan bir markadır. Bloklar orta, orta-yüksek, yüksek ve süper olmak üzere kademelere ayrılır; ağızlıklar lusit veya ebonittir. Rustik, kumlanmış ve düz olmak üzere üç işleme ve F0'dan F5'e altı bitiş grubu bulunur. Ad, logo ve bitiş grubu sapa vurulur; en iyi parçalarda gümüş kakma yuvarlak "Master" simgesi yer alır.
Funambolo — La Spezia'lı Federico Giorio bu adla pipo yapar. Usta ve şehir dışında belgelenmiş ayrıntı yoktur.
Gardesana — Fiorenzo Rovera'nın Mairano'daki firmasıdır; çok sayıda çizgi ve bitişte makine yapımı seri pipolar üretir. Uygun fiyat aralığında değerlendirilen bu pipolar tütüncülerin yanı sıra çevrim içi satıcılarda da yaygın olarak görülür. Firma ayrıca H.I.S. çizgisini üretir. Fiorenzo Rovera'nın pipo yapımıyla uğraşan diğer Rovera'larla akrabalığı bilinmemektedir.
Gecco — 1940'larda sona ermiş bir Kuzey İtalya markasıdır. Halk arasında "San Giacomo delle pipa" diye anılan zanaatkâr Giacomo tarafından üretilmiştir. Bir İsviçre çevrim içi mağazasının adı bu markadan esinlenmiştir.
Giacomo Leopardi — Adı belgelenmiş, ancak üretimine, kurucusuna veya bulunduğu yere ilişkin bir kayda ulaşılamamıştır.
Gianmarco Ago — Gianmarco Ago ile birkaç usta zanaatkârın tanışmasından doğan "≠ Ago" çizgisidir. Az sayıda ve özenli parçadan oluşur; markanın seçtiği "≠" (farklıdır) simgesi, çizginin yaygın piyasadan ayrı durma iddiasını anlatır.
Gigi — Luigi "Gigi" Crugnola'nın 1964'te devraldığı firmadır. Şirketin kökeni, Giorgio Rovera'nın 1934'te Varese'de ortakları Angelo ve Adele Bianchi ile kurduğu işletmeye dayanır; bu iki ortak Crugnola'nın dayısı ve annesidir. Angelo Bianchi'nin ölümüyle yönetimi alan Crugnola, firmanın adını kısa süre sonra kendi lakabıyla değiştirmiştir. Üretimin büyük bölümü ihracata yöneliktir.
Gino Tarabella — 1968'den bu yana üretim yapan ustanın markasıdır; atölyesinde başka bir zanaatkârla birlikte çalışır. Pipolarının bir bölümü "La Fiamma" damgasını taşır.
Guidi — 1943 doğumlu zanaatkâr Flavio Guidi'nin markasıdır; 1959'dan beri uğraş olarak pipo yapmaktadır. Simgesi, daire içine alınmış üsluplaştırılmış bir yıldızın içindeki FG harfleridir.
Guido del Vecchio — Santa Mauro'da çalışan ustanın adını taşıyan pipolardır; bunun ötesinde bir kayıt derlenememiştir.
H.I.S. — Açılımı Hugo International Series olan, Gardesana'nın ürettiği ve ağırlıklı olarak ihracata giden ikinci kalite bir çizgidir. Pipolar H.I.S. ve Italy damgası taşır. 1970'lerin başında Mastercraft aracılığıyla ithal edildikleri, Dr. Grabow tanıtım broşürlerinde görülmelerinden anlaşılmaktadır.
Jean Claude — İtalya'da üretilen, işçilik ile fiyat dengesiyle anılan bir markadır. Churchwarden'dan başlangıç setlerine, düz yüzeyliden rustiğe uzanan geniş bir model yelpazesi bulunur.
JF — Brescia iline bağlı Castelmella'da Filippo Iervolino'nun kullandığı markadır. Usta ve yer dışında bilgi bulunmuyor.
Jonas Design — Jonas Bianca'nın 1966'da kurduğu markadır. Kuzey İtalya briyarından oyulan pipolar ağırlıklı olarak Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri'ne satılmış, üretim 1990'ların başında durmuştur.
La Bitta — Eolie Adaları'nın Lipari yerleşiminde Armando Fumia bu adla pipo yapmaktadır. Kayıt henüz usta ve yer bilgisinden öteye geçmemiştir.
La Rocca — On dokuzuncu yüzyılın sonlarından bu yana çalışan, üçüncü kuşağa ulaşmış bir aile işletmesidir. Uygun fiyatlı ve çok sayıda biçim ile bitiş sunan çizgisiyle İtalya'nın en çok satan markaları arasında sayılır. Firmanın başında bugün Fabio La Rocca bulunmaktadır.
La Strada — Bir İtalyan ihracat markasıdır. Özellikle büyük hazneli modelleri Amerika Birleşik Devletleri'nde ilgi görmüş ve 1970 tarihli Tinder Box kataloğunda yer almıştır. Katalogta Peterson ile İtalyan tasarımcıların iş birliğine değinilir; Tempo, Maestro, Staccato, Moderna, Scenario, Ultima ve Centurion modelleri tanıtılmıştır. Maestro ve Moderna'nın mercan dokulu bitişi Savinelli'nin Capri veya Corallo bitişini andırır.
La Torre — 1970'ler dolayında çalışmaya başlayan Ernesto Ossola'nın markasıdır. Ossola, 2010'daki ölümüne kadar pipolarını "La Torre" logosuyla damgalamıştır; damgada kule simgesi ile marka adı bir arada yer alır.
Lanzola — Gian Luca Lanzola'nın 2011'de Parma'da kurduğu markadır; pipolar yaklaşık dokuz yıl dinlendirilmiş Kalabriya briyarından el işçiliğiyle yapılır. Pipoya ilgi ailede 1937'de dedesi Mario Lanzola'nın Parma'da açtığı tütüncü dükkânına dayanır, babası Norberto ile sürmüştür. Jeoloji öğrenimi gören Lanzola pipo yapımını sürdürmektedir.
Lavoratore — Cosenza iline bağlı Rovito'dan Dante Lavoratore'nin markasıdır. Emekli olmasına karşın çocuklarının yardımıyla yılda yaklaşık yüz pipo yapmayı sürdürür. Kullandığı Kalabriya briyarını tepelerden kendisi seçer ve büyük, sağlam parçaları yeğler.
Le Foglie — Adı Türkçede "yapraklar" anlamına gelen, Roma'da Fabrizio Paolucci'nin yaptığı pipoların markasıdır.
Leonardo da Vinci — Bir İtalyan markasıdır ve bugün Savinelli bünyesindedir. Kalite kademeleri yelken sayısıyla gösterilir: rustik, kumlanmış ve doğal düz yüzeyli pipolar için sırasıyla bir, iki ve üç yelken.
Linea Erre — Ağırlıklı olarak pipo parçaları ve tütün aksesuarları üreten bir İtalyan markasıdır. 1936'da Cornelio Rovera tarafından kurulmuş, 1939-1973 arasında Eva Nicora'nın, ardından Giancarlo Rovera'nın yönetiminde sürmüştür.
Luciano — 2007'de Milano'da kurulan, üretimi Luca di Piazza'nın yönettiği markadır. Pipoların birçoğunda Radice ailesinin emeği vardır. Başlangıçta İtalyan yorumu taşıyan klasik İngiliz biçimlerinde, elde bitirilmiş orta segment pipolar üretmiş ve yalnızca Çin'de satılmıştır; sonradan Amerika pazarına da açılmıştır. Luca di Piazza ile Greg Pease'in ortak tasarımları markanın bilinen çizgilerindendir. Ağızlıklarda özenle kesilmiş akrilik uç ve tornalanmış tenon kullanılır.
Luigi — "Luigi, Classica, Made in Italy" damgasını taşıyan bu pipolar, Luigi "Gigi" Crugnola'nın firmasında sınırlı sayıda üretilmiştir ve Gigi çizgisine göre daha üst nitelikte kabul edilir. Aynı adı taşıyan ayrı bir İtalyan markası da bulunmaktadır.
Maga Di Arezzo — Livorno'lu Ilio Barontini'nin markasıdır. Sahibi olduğu fabrikayı dedesi Turildo kurmuş, 1924'te babası Illico devralmıştır. Ilio'nun Cesare Barontini ile akrabalığı kayıtlarda bir yerde kardeş, başka bir yerde kuzen olarak geçer; bağ kesinleşmiş değildir.
Manelli Pipe — Manelli ailesinin girişimiyle doğan, Vito ve Maria Manelli'nin yürüttüğü el yapımı pipo atölyesidir. On yılı aşkın bir birikime dayanır ve kullandığı briyarın niteliğiyle anılır.
Manganaro — Antonio Manganaro'nun kurduğu markadır; usta işe on yedi yaşında başlamış ve ailesinde zanaatkârlığın üçüncü kuşağını temsil etmiştir. Emekli olmasına karşın çocuklarının desteğiyle üretimi sürdürür, Kalabriya briyarı kullanır ve yılda yaklaşık bin pipo yapar; klasik biçimleri yeğler.
Marcini — Dizinde yalnızca ad kaydı vardır; markanın geçmişi belgelenmemiştir.
Marconi — Giuliano Marconi hakkında pek az bilgi vardır. Adı 1999'da Kuzey İtalya'da düzenlenen bir el sanatları sergisinde katılımcı olarak anılmıştır. 2004 Ekim'inde markanın Amerika Birleşik Devletleri'nde ithal ve dağıtımının üstlenildiği duyurulmuştur.
Mario Grandi — Aldo Pierluigi ve ailesinin 2006 sonlarında, ana markaları Mastro Beraldi'nin alt markası olarak kurduğu çizgidir. Alışılmadık ve yaratıcı biçimleriyle dikkat çeker; işçilikte küçük kusurlara rastlanabilse de genel nitelik yüksek sayılır. Çizgi, kurulduğu tarihten sonraki yıllarda binlerce pipoyla geniş bir alıcı kitlesine ulaşmıştır.
Mario Pascucci — Pesaro'da yaşayan ve otuz yılı aşkın süre şehrin tanınmış bir atölyesinde çalışan ustanın kendi adıyla kurduğu markadır. Pipolar tümüyle elde yapılır; usta briyarı bizzat kereste atölyelerinden seçer. Ağızlıklar metakrilattandır ve ters çevrilmiş bir P harfi kakmasıyla işaretlenir. Bitişler rustik, kumlanmış, P1, P2, P3 ve damarlı olarak ayrılır.
Mario Rovera — Varese'de bulunan, pipo ve pipo aksesuarları üreten bir firmadır; kendi adını taşıyan markayla pipo da satar. Ayrıca bakınız: Rovera.
Mastro Grandolfo — Puglia bölgesinden bir ustanın markasıdır. Pipo yapımını, İkinci Dünya Savaşı sonrasında tütüncü dükkânı açan ve boş mermi kovanlarından pipo ile çakmak yapan anne tarafındaki dedesinden öğrendiğini anlatır; dedesinin atölyesine ilk kez altı yaşında girmiştir.
Mediterranea — Savinelli'nin alt markalarından biridir.
Micheli — Sardinya'nın Lanusei kasabasında çalışan zanaatkâr Giorgio Micheli'nin markasıdır. Geniş çevrelerce tanınmasa da pipolarını çeşitli İtalyan şehirlerinde sergilemiş, dönemin cumhurbaşkanı Sandro Pertini için de parçalar yapmıştır. Pipo yapımını, 1904'te Sardinya'ya gelip 1972'ye kadar briyarla geçinen dedesi aracılığıyla öğrenmiştir. Tek başına ve büyük ölçüde kendi kendini yetiştirerek çalışır; yılda yaklaşık üç yüz pipo, ağırlıklı olarak serbest biçim üretir.
Molina Pipe — Kökeni Lombardiya'nın Barasso yerleşimindedir. Yirminci yüzyılın başında kurulan eski Rossi fabrikasından geriye kalanlar üzerine doğmuş, yalnızca binayı değil makineleri ve üretim yöntemlerini de devralmıştır. Ad, suyla dönen değirmenlerin bulunduğu bir semtten gelir.
Munalli — 1970'lerde, belki 1980'lerde de çalışmayı sürdüren bir serbest biçim ustasıdır; adı bilinmemektedir. Dönemin en tanınmış Roma tütüncüsü Carmignani'nin çevresinden yetişmiştir. Francesco Di Mento, Fritz Becker ve Baldo Baldi ile birlikte fotoğraflanmıştır.
Nava — Roberto Nava'nın uğraş olarak pipo yaptığı markadır. Tütüncüdeki fiyatlara gücü yetmediği için kendi pipolarını oymaya başlamış, ürettiği serbest biçimleri kendisi ve dostları için yapmayı sürdürmüştür.
Nidiaci — Floransa'da yaşayan amatör zanaatkâr Enzo Nidiaci'nin markasıdır. Stilnovo Pipa Club üyesidir; 2001'de İtalya yavaş içme şampiyonu olmuş, 1998'de dünya kupasını kazanan takımda yer almıştır. Resim ve deri işleriyle de uğraşır.
Nordström — "L'Arte del Maestro Federici" adıyla da anılan bu markayı Domenico Federici, Roma yakınlarındaki Nettuno'da kurmuştur. Ustanın anlatımına göre pipoların niteliği en az on beş yıl dinlendirilmiş briyara ve uzun süreli çifte kaynatmaya dayanır. Üretim tümüyle el işçiliğiyle yapılır; ağızlıkta beyaz, gümüş ya da altın renkli geniş bir çubuk marka simgesidir.
Novelli — Adını, Augusto Parascenzo'nun 1951'de Roma'da açtığı tütüncüden alır. Kurucunun 2000'deki ölümünün ardından işi oğlu Marco sürdürmüş, kendisi aynı zamanda Castello'nun Kuzey Amerika dağıtımını üstlenmiştir. 2001'de kurucunun anısına Castello'ya elli parçalık "Augusta" özel serisi yaptırılmıştır. Dükkânın kendi etiketli pipoları ağızlıkta küçük bir "n" harfi taşır; dükkân aracılığıyla satılan Castello'larda ise "N1" damgası bulunur.
Orsini — Livorno yöresinden Giorgio Orsini'nin markasıdır; pipoları başlıca Dan Pipe aracılığıyla satılmıştır. Akrilik ağızlık kullanır; simgesi üst üste bindirilmiş ve üsluplaştırılmış G ile O harfleridir.
Papalia — El yapımı pipo üreten bir İtalyan markasıdır. Üretim biçiminin dışında belgelenmiş bir ayrıntı bulunmuyor.
Pascià, Al — Arşivde ad ters çevrilerek ikinci kez kaydedilmiş olan aynı Milano işletmesidir: 1906'da kurulan, Via Torino'daki tarihî binada faaliyetini sürdüren ve yüzyılı aşkın geçmişi nedeniyle belgelendirilen tütüncü. Yukarıdaki Al Pascià girdisine bakınız.
Passatore — Üretimi İtalya'da yapılan, pipoların büyük bölümünün elde bitirildiği bir markadır. Model çeşitliliğinin genişliğiyle anılır.
Passoni — Enrico Passoni'nin 1999'da, kendisi ve birkaç dostu için yaptığı pipoların ardından başlattığı markadır. Evindeki küçük atölyede çalışır; briyarı İtalya'nın farklı yörelerindeki üreticilerden kendisi seçtiği için pipolarının hiçbiri bir diğerinin aynısı değildir.
Piccinnini — Modena'da çalışan bir ustanın markasıdır. "Dieci" adlı çizgide ağızlıkta "10" rakamı bulunur; pipolarda süslü bir "Pipa Fatta a Mano" damgası, Modena kökenini gösteren bir işaret ve bir numara yer alır. Usta hakkında az şey bilinir, pipolarına seyrek rastlanır.
Pierluigi — Pierluigi ailesinin Roma'da elde ürettiği Mastro Beraldi markasının arkasındaki atölyedir. Hazneler kalıpla frezelenmez, tek tek elde tornalanır. Ağızlıklar kalıplanmış vulkanitten yapılıp içeriden ve dışarıdan elde bitirilir, tenonlar ise kırılmaya karşı teflondandır. Aldo Pierluigi 1970'lerin başından beri pipo yapmaktadır.
Piotti — Varese yöresinden bir zanaatkâr ailesidir. 1850 dolaylarında şimşir, armut, elma ve kiraz ağacından ahşap pipo yapan ilk üreticiler oldukları aktarılır. İtalya'da briyar pipo yapan ilk firma ise Rossi olarak anılır.
Pipelane Ltd — 1961'de kurulan ve Washington eyaletinde mağazaları bulunan bir satıcının ev etiketidir. Pipoların bir bölümü Savinelli tarafından yapılmış ve markanın alışıldık şekil numaralarını taşımıştır; başka üreticilere de yaptırıldığı anlaşılmaktadır.
Posella — Kalabriya'da, Catanzaro iline bağlı San Vito sullo Ionio'da çalışan Vitaliano Posella'nın markasıdır. Briyar sanayisinde uzun bir deneyim edindikten sonra el işçiliğine yönelmiştir; pipolarında yalnızca Kalabriya briyarı kullanır.
Quattrociocchi — Zanaatkâr Aniello ve kardeşlerinin 1990'da kurduğu markadır (Fratelli Quattrociocchi). Kökeni, bugün emekli olan Armando Quattrociocchi'nin 1930'lardaki çalışmalarına uzanır. Yıllık üretim yaklaşık beş bin pipodur.
Raffaello — Barontini firmasının Livorno'da ürettiği bir alt markadır. Savinelli'nin aynı adı taşıyan çizgisiyle karıştırılmamalıdır.
Regina Scarlatta — Mesleğini İtalya'nın önemli pipo oymacılığı merkezlerinden Pesaro'da geliştiren Cristian Galeazzi'nin markasıdır. Küçük atölyesinde yılda yaklaşık iki yüz pipo oyar; biçim tasarımı ve bitiş aşamalarında eşi Cinzia'nın desteğini alır. Klasik zevkle yeni denge ve karşıtlık arayışını birlikte yürüten çizgisiyle 2014'te bir pipo topluluğunca yılın en iyi yükselen İtalyan pipo ustası seçilmiştir.
Richichi — 1929'da Fortunato Richichi'nin kurduğu markadır. Firmayı bugün oğlu Giovanni Richichi yönetir; Sardinya ve Kalabriya briyarı kullanılır.
Roco De Giglio — Kalabriya'nın Aspromonte yöresindeki Scido'da doğan, artık hayatta olmayan zanaatkârın adını taşıyan markadır. Hayvan ve insan biçimli hazneleriyle tanınır; iki yüz kadar sıra dışı parçası Scido'daki Ruffo Sarayı müzesinde sergilenmektedir.
Romano Opaca — Hakkında kayıtlı bilgi bulunmuyor; kimliği belirsiz bir İtalyan markası ya da ustası olarak anılır.
Roverart — Ardor çizgisinin arkasındaki Dorelio ve Damiano Rovera'nın yaptığı, yılda beş yüz ile sekiz yüz arasında üretilen pipolardır. Yedi ayrı biçimde sunulur: açık ceviz tonlu Armony, koyu maun Sinfony, oyma kıvrımlı Ricciolo, kırmızı vurgulu rustik Ritmica, bambu saplı oymalı Tuba, vidalı hazneli siyah rustik Sax ve briyar saplı büyük boynuz Cornetta. Roverart, Rovera'ların daha az alışılmış tasarımlarını barındıran çizgi sayılır.