top of page
< Back

Fransa Pipo Markaları Dizini (1/2)

Fransa Pipo Markaları Dizini, Fransa'da kurulmuş ya da Fransa'da üretilmiş pipo markalarının kısa künyelerini bir arada toplayan bir başvuru listesidir. Ülkenin pipo tarihi büyük ölçüde iki eksende ilerlemiştir: Jura dağlarındaki Saint-Claude kasabası on dokuzuncu yüzyıldan itibaren briyar pipoculuğunun dünya merkezi hâline gelmiş, Paris ve Lyon çevresi ise kil ve lüle taşı pipoculuğunun ticaret ve atölye ağını kurmuştur. Bu ilk bölüm A. Lacroix SARL'dan Sea-Dog'a kadar doksan iki markayı alfabetik sırayla ele alır; her girdi yalnızca kayıtlarda doğrulanabilen olguları aktarır.

Markalar

  • A. Lacroix SARL — Kökeni 1880'e uzanan Saint-Claude firması. 1925'te, Fransa'da yaygın oynanan bir kâğıt oyununun adını taşıyan La Belote markasını çıkardı ve bu seri yirmi yılı aşkın süre satıldı. 1935-1940 arasında otuz beş kişi çalıştıran fabrikanın işçi sayısı yüzyıl sonunda sekize inmişti; işi üçüncü kuşaktan André Lacroix sürdürdü.

  • A. Pandevant & Roy Co. — 1884'te Paris'te iş görmeye başlayan firma. Tescilli markaları arasında E.P.C., E.P., Majestic, La Savoyarde ve La Parisienne bulunur. Etkinliği, İkinci Dünya Savaşı'nın başladığı 1930'ların sonu ile 1940'ların başı arasında sona ermiştir.

  • AcademyOppenheimer Pipe grubunun elindeki çok sayıda addan biri. Kayıtlara göre Fransa'da, büyük olasılıkla Marechal Ruchon & Cie. tarafından üretildi ve 1950'ler dolayındaki grup kataloglarında yer aldı.

  • Ace of SpadesComoy's çatısı altında yürütülen İngiliz-Fransız ortak markası.

  • Ad Hoc Pipe — Saint-Claude merkezli bir pipo yapımcısı. Kayıtlarda atölyenin yeri dışında tarihçe bilgisi bulunmuyor.

  • Aimé Besson — Aimé Besson 1878'de Saint-Claude'da kendi atölyesini açtı; briyarla çalıştı ve heykel kopyası figüratif pipolarda uzmanlaştı. Pipolarını, 1904'te Paris'e yerleşen oğlu George Besson satışa sundu. George Besson zamanla sanat eleştirmeni ve koleksiyoncu olarak tanındı; topladığı eserler 1964 ve 1965'te Louvre'da sergilendi, 1971'deki ölümünde koleksiyonu Fransız devletine kaldı.

  • Albuisson — Alain Albuisson'un adını taşıyan artisan markası. Yapımcı geleneksel ahşap oymacılığından gelir ve funda kökü (briyar) pipolarda uzmanlaşmıştır; 1991 ile 1997'de pipo tornacılığı ve pipo oymacılığı dallarında "Fransa'nın en iyi zanaatkârı" ödülünü aldı. Sarmal ve çakıl biçimli gövdeler gibi sıra dışı tasarımlar üretti; 2004'te yaptığı yaklaşık sekiz milimetrelik pipo o günün en küçüğü sayıldı.

  • André Lançon — André Lançon, babasının 1899'da yaptırdığı binada 1926'da pipo fabrikasını kurdu. Tesis 1940 dolayında, o tarihte on yılı aşkın süredir Cadogan Investments'a bağlı olan Ropp tarafından satın alındı. Fabrika APL ve Jura markalarını üretti.

  • Antidote — Yirminci yüzyılın başında Jeantet-David firmasının kullandığı marka; şirket sonradan Jeantet adıyla anıldı.

  • APL — Yirminci yüzyılın ilk yarısında André Lançon fabrikasında üretilen pipo markası.

  • Au Caid — Yirminci yüzyılın başında kurulan bir Fransız tütüncüsünün adı ve markası. Bir dönem kendi üretimi vardı; sonraki yıllarda pipoları, Grenard ailesi aracılığıyla bağlı olduğu Chacom tarafından yapıldı.

  • Au Pacha — Paris merkezli lüle taşı pipo imalathanesi. Maison Lenouvel adıyla 1853'te Alfred Ferdinand Lenouvel tarafından kuruldu; sırasıyla Desbois & Weber (1862-1887) ve Desbois & Cheville (1867-1895) ortaklıklarına geçti. Claude Cheville 1895'te ortağının payını aldı, 1900'de fabrikayı Sommer evine sattı. Firmanın Paris'in yanı sıra Dijon, Le Mans, Montpellier, Grenoble, Amiens, Rouen ve Nancy gibi kentlerde büroları bulunuyordu.

  • Bargiel — Philippe Bargiel, Viyana ekolüne bağlı kalarak lüle taşı işleyen Fransız zanaatkârdır. Hazneleri, geleneksel yöntemdeki gibi ağartılmış ispermeçet mumuna batırarak hazırlar; bu işlemin pipo içildikçe daha güzel bir renklenme verdiğini söyler. Zanaatı Sommer atölyesinde öğrendi; ağırlıklı olarak eski lüle taşı ve briyar pipoların onarımıyla uğraşır.

  • Berrod-Regad — Ets Berrod-Regad, Arthur Berrod'un Lucien Regad'ın Saint-Claude'daki fabrikasını devraldığı 1919'da kuruldu. 1951'de Butz-Choquin markasını satın aldı. Fabrika 2006'da, EWA markasının sahibi ve Saint-Claude'daki usta pipocular loncasının başkanı Michel Waille'in eline geçti ve üretimini sürdürdü. Seramik astarlı sert plastik hazneli metal Jima piposu, firmanın sıra dışı ürünlerindendir.

  • Bontemps — Berrod-Regad bünyesinde kullanılan marka adı.

  • Bourgeois — Zanaatkâr André Bourgeois'nın (1911-1983) Saint-Claude'daki atölyesinde yürüttüğü eski Fransız markası. Tam adı André Gustave Léon Bourgeois-Philippet olan yapımcı kendini "pipo kralı" diye tanıtır, ürünlerini de bu adlandırmayla anardı. Atölyenin tezgâhları, işletmenin kurulu olduğu su değirmeninden güç alıyordu.

  • Brulor — Paris'te yerleşik toptancı Brulois tarafından İkinci Dünya Savaşı öncesinde kurulan marka. Pipoları Saint-Claude'daki Ropp, Jeantet ve Charles Hecht fabrikalarında yaptırıldı ve yalnızca Fransa'da satıldı. Markanın etkinliği 1950'lerin sonunda sona erdi; bu yüzden ülke dışında pek tanınmaz.

  • Bunty — 1950'ler dolayındaki Oppenheimer kataloglarında geçen bir grup markası. Üretimin Fransa'da, muhtemelen Marechal Ruchon & Cie. atölyelerinde yapıldığı düşünülür.

  • C.J. Verguet Freres — On dokuzuncu yüzyılda kurulan Fransız fabrikası. 1906'da Sina & Cie. ile birleşmesi, Oppenheimer Pipe grubu içinde Lucien Verguet yönetiminde büyük bir şirket doğurdu. 1917'de 4,8 milyon pipo ve haznenin üretildiği kaydedilir. GBD ve Yello-Bole gibi adlarla ilişkilidir.

  • Cadogan — A. Oppenheimer & Co. Limited'in bağlı kuruluşu olan Cadogan Investments Limited, grup satın almalarını bir çatı altında toplamak üzere 1920'de kuruldu; ilk devraldıkları arasında BBB, Loewe & Co. ve Saint-Claude'daki iki pipo fabrikası vardı. Onlarca yıl boyunca marka toplamayı sürdüren şirket bugün Dr. Plumb's, Comoy's, GBD, Medico, Orlik, Irwin's ve Ropp gibi tescillerin sahibidir.

  • Cassetari — Zanaatkâr ailesinden gelen Korsikalı Charles Cassetari'nin Fransız markası; dedesi Dunhill için çalışmıştı. Paris'teki bir tütüncü için de pipo yapmıştır.

  • CC Paris — Kutularına üç harfli üçgen amblemi kabartılan, az bilinen Fransız imalathanesinin markası. Perakende işletmenin arkasındaki üretici, 1867'de Cawley & Henry adıyla kurulan ve sonradan Wolf & Mathiss adını alan firmadır. Kataloğundan anlaşıldığı üzere yalnızca pipo değil, puro ve sigara içenlere yönelik ürünler de sunuyordu.

  • Chamaut — Paris'in Petits Pères sokağında kurulu eski marka ve fabrika. Kayıtlara göre 1850'de baston piposu yapan ilk üretici oldu.

  • Chap — 1904'te Saint-Claude'da kurulan Chapel Frères fabrikasının 1920'lerde çıkardığı marka. Sonradan Gefapip'e geçti, 1988'den itibaren Berrod-Regad grubunun parçası oldu.

  • Chapel Frères — Saint-Claude'da 1904'te kurulan fabrika; kayıtlarda adı Chapel Frés biçiminde de geçer. Chap ve La Gitana markalarının kaynağıdır.

  • Chretin — Saint-Claude'un Poyat sokağında çalışan pipo atölyesi. Bölge fabrikalarında yaygın olduğu üzere belirli tütüncü dükkânlarına özel üretim yapardı. Atölye binasının yerinde bugün bir apartman bulunuyor; geriye yalnızca eski yapının cephesindeki tabela kalmıştır.

  • Colossals — Farklı üretici ve ithalatçıların kullandığı bir ad. Belgelenen örneklerden biri Fransa yapımıdır; bu yüzden M. Linkman & Co. adına Cellini atölyesinde yapılan Colossals pipolarıyla aynı kaynaktan çıkmış olması olası görünmüyor.

  • Coquet — Michel Coquet'nin kil pipo markası. Ressam ve heykeltıraş olan zanaatkâr, deniz araçları yapımından sonra pipoculuğa yöneldi. Eski Flaman modellerinden esinlenen klasik biçimlerin yanı sıra elle işlenmiş motifli modern tasarımlar da üretir; ağızlıklarında Saint-Claude'dan gelen boynuz kullanır. Vernègues'te yaşamaktadır.

  • Courrieu — Kendi kayıtlarına göre 1802'den beri Saint-Tropez körfezi yakınındaki Cogolin'de funda kökü pipo yapan aile işletmesi. Kullanılan kök, Maures dağ kütlesi ve körfez çevresinden usta pipocunun kendi seçimiyle toplanır; iş babadan oğula geçmiştir.

  • Cuty Fort Group — Cuty-Fort Entreprises SA, 1987'de Chacom, Jeantet, Vuillard, Lacroix, Ropp ve başka Fransız üreticilerin birleşmesiyle kuruldu. Yönetiminde Dominique Jeantet ve Yves Grenard yer aldı; topluluk bu markaların üretimini Fransa'da sürdürdü.

  • Delacour — 1892 dolayında Saint-Claude'da kurulan ve ertesi yıl büyütülen fabrika. Sahibi Alix Delacour'du; tesis 1909'da yeniden genişledi ve kendi briyar kurutma birimlerine sahipti. Pipo üretimi 1960'ta sona erdi, marka adının Jeantet'ye geçtiği düşünülür. Bina sonraki yıllarda gözlükçülük, dans okulu ve lokanta gibi işlere ev sahipliği yaptı.

  • Dorylaion — Türk zanaatkâr Galip Sağım'ın Fransa'da yürüttüğü lüle taşı markası. Sağım, Gilbert Guyot'nun öğrencisi olarak yetişti ve siparişe göre çalışır.

  • Dr. Boston — Yirminci yüzyılın başında Delacour fabrikasına ait olan, İngiltere'deki eşdeğeri Delacour Brothers tarafından da kullanılan marka. 1958'de Berrod-Regad grubuna satıldı ve özellikle 9 mm filtreli pipolarla Alman pazarına yönelik bir Butz-Choquin ikinci markası hâline geldi; Almanya'da orta ve alt fiyat aralığında tanınır.

  • Elie — Fransa'da çalışan, büyük ölçüde kendi kendini yetiştirmiş bir pipo yapımcısının markası. Tek bir üsluba ya da malzemeye bağlı kalmaz; briyarın yanında Portekiz'de kendi topladığı zeytin ve çilek ağacı odununu kullanır. Alüminyum gövdeli sistem pipolarını atölye ölçeğinde üreten sayılı yapımcıdan sayılır ve eski metal pipo koleksiyoncuları için hazne ve parça yapar.

  • Fancy — Chacom üretimi renkli, boyalı ve verniklenmiş pipolarda kullanılan Fransız markası.

  • FIRST — Fransız yapımı, Dr. Grabow'un Viking modelini andıran bir pipo markası. Belgelenen örnekte sap bölümü tümüyle plastikten yapılmıştır ve çevrilerek sökülen haznenin altında kâğıt filtre bulunur.

  • Flamidor — Aslında bir Fransız çakmak firması olan Flamidor'un adıyla pipolar da piyasaya çıkmıştır. Şirketi, Fransa'ya göç eden İtalyan Janvier Quercia kurdu; Quercia 1890'dan itibaren değerli madenlerden dinî eşya ticaretiyle uğraştı, çakmak taşının bulunmasının ardından gümüş çakmaklar için patentler aldı. 1908'de geliştirdiği kıvılcım çarkına Flamidor adını verdi, 1911'de menteşeli kapaklı Briquet Parisien modelini tanıttı.

  • Fleur de Lis — Fransa'daki GBD fabrikasında üretilen marka. Bilinen örneklerin tamamında lüle taşı astarlı hazne kullanılmıştır.

  • G.V.G. — Baş harfler, Genod pipolarını uzun yıllar yapan Jacques Craen'in dedesi Georges Vincent Genod'ya işaret eder. Damga 1960'lar dolayında değiştiği için G.V.G. işareti taşıyan gövdeler oldukça eskidir; Craen bu tür yüzyıl dönümü gövdelerinden bir bölümünü yıllar sonra fabrikanın bodrum katında unutulmuş hâlde bulmuştur.

  • Gardhill — Saint-Claude'daki J. Vincent Fils firmasının ürettiği marka. 1990'ların başında firmanın üretim kapasitesinin büyük bölümünü Gardhill kaplıyordu; şirketin 1993'te kapanmasıyla üretim sona erdi.

  • Gefapip — Saint-Claude yöresinden bir Fransız markası. Ürünleri Tinder Box zincirinin 1979 kataloğunda yer aldı.

  • Gérard Mermet — Saint-Claude'un hemen dışındaki Avignon adlı küçük yerleşimde çalışan Fransız zanaatkâr. Kayıtlara göre Cezayirli yapımcılar Constantine'de bir pipo işletmesi kurmak için kendisinden destek istemiştir.

  • Gérard Prungnaud — Fransa'nın önde gelen seramik pipo yapımcılarından sayılır. Üretime 1978'de başladı; kalıplanmış ve elde biçimlendirilmiş yetmiş beş modelden oluşan bir kataloğu vardır.

  • GOC — Gros, Grenier, Ostero & Cie. adının kısaltması olan, Saint-Claude kökenli eski marka. İkinci markası Prior adını taşıyordu. "Gros" adı, 1923'te Comoy-David fabrikasını satın alan Vincent-Genod, Duparchy & Gros ortaklığıyla da anılır. Kayıtlar, kurucuların pipo yapımcısından çok toptancı ve finansçı olduğunu, pipoları özel etiketle yaptırdığını düşündürür.

  • Graco — Grappin Fils et Cie. fabrikasının markası. Cezayir kökünden yapılan ucuz pipoların yanı sıra deri kaplı hazneli modeller de üretti; damga en iyi parçalarda altın, diğerlerinde beyaz veya gümüş renkliydi. Bağımsız marka olarak 1968'de kapandı, ancak sonradan Saint-Claude yapımı Graco damgalı pipolar piyasada görülmüştür.

  • Grappin Fils et Cie. — Saint-Claude'da 1863'te Osias Grappin adıyla kurulan eski Fransız fabrikası. Brüksel'de de bir tesisi vardı.

  • Greaves — Oppenheimer Pipe grubuna ait markalardan biri; Fransa'da, büyük olasılıkla Marechal Ruchon & Cie. tarafından üretildi.

  • Guedi Nobili — Fransa'nın güneydoğusunda, İtalya sınırına yakın bir yerde yaşayan yapımcı. Çiftçilikten emekli olduktan sonra pipo yapmaya başladı; Romeo atölyesinden Mimmo Domenico ile tanışması onu daha büyük freehand biçimlere yöneltti. Uwe Maier, Manfred Hortig ve Abi Natur gibi yapımcılardan esinlendiğini söyler.

  • J. Vincent Fils — Saint-Claude'un Carnot sokağındaki firma. Geçmişi, Henri Vincent-Genod'nun 1898'de evinde kurduğu atölyeye dayanır; oğlu Léon 1909'da atölyeyi büyüttü, Léon'un oğlu Jules 1923'te Verguet-Buffet pipo fabrikasını devraldı. Şirket 1927'de J. Vincent Fils adını aldı ve 1993'te kapandı.

  • Jean Lamy — 1914'te Jura'daki Azans'ta doğan Jean Lamy, 1925-1939 arasında Dole ve Dijon'da dizgicilik yaptı. 1942'de katıldığı bir gençlik örgütü onu Saint-Claude'a getirdi ve bürosu bir pipo atölyesinin yanına düştü. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından bir arkadaşıyla kurduğu pipo alım satım ortaklığı kısa sürede dağılınca kendi atölyesini açtı; üretimde bir iki işçi ile rötuş, boyama ve parça işlerini evinde yapan işçilerden yararlandı.

  • Job Clerc — Saint-Quentin-la-Poterie'li Fransız zanaatkâr (1854-1935). Pişmiş toprak pipo üreten fabrikası ilk kez 1933'te kapandı, birkaç kez açılıp kapandıktan sonra 1972'de kesin olarak faaliyetine son verdi.

  • Jura — Doğu Fransa'da, Bourgogne-Franche-Comté bölgesinde yer alan ve Fransız pipoculuğunun merkezi Saint-Claude'u barındıran idari birim. Adı pek çok üreticinin serilerinde kullanılmıştır; Chacom'un aynı adlı serisi hâlâ üretilir. Marka olarak Jura ise André Lançon'un 1926'da kurduğu ve sonradan Ropp'a geçen fabrikanın ürünüydü.

  • Kings Cross — Fransa'da Chapuis-Comoy tarafından Cezayir briyarıyla üretilen marka. Aynı ad, Amerikan pazarında daha çok görülen ve İtalyan briyarı kullanan Savinelli pipolarında da kullanılmıştır.

  • Koch — Eugène Kroch'un 1886-1924 arasında hatırı sayılır ün kazandığı marka. Bir dönem Butz-Choquin için üretim yapan tek marka oldu.

  • L. Fiolet — Pas-de-Calais'deki Saint-Omer'de on dokuzuncu yüzyılda çalışan Fiolet kil pipo fabrikasının markası. 1860'ta yıllık üretimi on milyon pipoyu aşıyordu.

  • L. Roux — Louis Roux'nun Cogolin'de kurduğu marka; yapımcı, bir bölümü plato tepeli olan başarılı freehand pipolarıyla bilinir. Markayı 1956'da Santo d'Amico'ya sattı; d'Amico 1980'lerin başında oymayı bıraktıysa da satışı sürdürdü.

  • L.J. Georges — Korsikalı zanaatkâr Lucien Jassois Georges'un markası. Kökeni, dedesi Victor Georges'un 1920'lerde kurduğu ve briyar ihraç eden Riviera Briar Pipe Company'ye dayanır. Şirket 1975'te satıldıktan sonra Lucien, Danimarkalı Sven Knudsen'den öğrendiği zanaatı meslek edindi. Briyarın yanında zeytin, abanoz ve gül ağacı kullanır; yılda yaklaşık beş yüz pipo yapar.

  • La Bruyère — 1908'de Paris'te kurulan S.A. La Bruyère, izleyen iki yıl içinde Saint-Claude'da tesis edindi. 1921'de fabrikayı sokağın karşı tarafına doğru büyüttü ve 1932'de Chapuis-Comoy markasıyla fabrikasını bünyesine kattı. Chacom'un başarısı üzerine 1957'de eski adı canlandırıldı ve şirket Chapuis-Comoy & Cie. adını aldı.

  • La Gitana — Chapel Frères'in 1925'te çıkardığı marka. Otuz yıl sonra tanıtılan lüle taşı hazneli modeli 1968'de Fransa'nın en çok satan pipoları arasındaydı.

  • La Normandy — Cuty Fort Group'un Amerikan pazarı için oluşturduğu ve 6 Haziran 1944'teki Normandiya çıkarmasına gönderme yapan marka. Tasarımları Chacom'dan Pierre Morel yaptı; yirminci yüzyılın ilk yarısında beğenilen biçim ve yüzey işlemleriyle üretilmeyi sürdürdü.

  • La Radica — Sicilya kökenli, 1997'den beri Fransa'nın Yvelines bölgesinde yaşayan Natale Novello'nun markası. 2019'da onarım işleriyle başladı, 2021'de kendi pipolarını yapmaya geçti; Pascal Piazzolla, Vilma Armellini ve Mario Pascucci'nin yanında birer hafta çalışarak yöntem öğrendi. Toskana ve Kalabriya briyarı ile ebonit, akrilik ve Cumberland ağızlık kullanır; pipolarının çoğunluğu el işidir.

  • Lacroix — Marka 1962'de doğdu, ancak ailenin işi çok daha eskidir: Eugène Lacroix on dokuzuncu yüzyılda Delacour fabrikası için pipo yapıyordu, oğulları 1921'de kendi fabrikalarını kurdu. Torunlardan Jean 1962'de kendi yolunu çizerek Jean Lacroix pipolarını kurdu ve tesadüfen dedesinin seksen beş yıl önce çalıştığı eski Delacour binasına yerleşti. Jean Lacroix, Chacom, Jeantet ve Vuillard bugün Cuty-Fort bünyesindedir; freehand pipolarıyla tanınan Jean, Saint-Claude'daki usta pipocular loncasında etkin biçimde yer alır.

  • Le Pipier de Lunel — André Waille'in oğlu, Michel Waille'in kardeşi Jean Waille'in markası. Cezayir'e yaptığı yolculukların ardından Lunel'de, eski bir zanaatkârdan kalan atölyede küçük ölçekli bir üretime başladı; yapımcı sonradan emekli oldu.

  • Ligne Bretagne — Trever Talbert'in Bretanya'da yaşadığı dönemde başlattığı, elde bitirilen pipo markası. Pipolar, Talbert çiftinin satın aldığı atölyenin eski sahibi Patrice Sébilo'dan kalan gövdelerle yapıldı ve Talbert pipolarındaki bitirme yöntemleriyle tamamlandı.

  • LMB — Gilbert Guyot'nun 1911'de Paris'te yürüttüğü marka. Dönemin tanıtımlarında sistemin nikotinin önemli bir bölümünü tuttuğu ve kendiliğinden temizlendiği ileri sürülüyordu; bunlar dönemin reklam dilidir. Marka 1960 dolayında modern pipolara saydam kanal uyguladı, 1920 ve 1923 tarihli katalogları belgelenmiştir.

  • Majestic — Hakkında kayıtlı bilgi bulunmuyor; yalnızca marka adı belgelenmiştir.

  • Marechal Ruchon & Cie. — Auguste Marechal ile Ferdinand Ruchon'un şirketi. On dokuzuncu yüzyılın sonundan 1902'ye kadar GBD markasının sahibi oldu; o yıl şirket Oppenheimer Pipe'a satıldı ve adı Marechal, Ruchon & Co., Ltd. olarak değişti. Cadogan'ın kurulmasıyla marka ortadan kalktı; adı, İkinci Dünya Savaşı sonrasına kadar üretilen GBD Marcee pipolarında yaşadı.

  • Melan Pipe — Paris'te çalışan bir pipo yapımcısının markası. Yapımcı, mümkün olduğunca eski usullerle çalışmayı ve kullanıcılarla doğrudan iletişim kurmayı işinin merkezine koyduğunu belirtir.

  • Morell Mackenzie — Adını, 1837-1892 yılları arasında yaşamış İngiliz gırtlak hekimi Sir Morell Mackenzie'den alan marka. BBB'nin aynı adı taşıyan bir modeli bilinir; ayrıca "Morell Mackenzie, French Make" damgalı, 1924 tarihli Chesterfield ayar damgası taşıyan bir örnek belgelenmiştir. Bu damga, pipoyu 1905'te kurulan Maurice Strauss ve Henry Simon firmasına bağlar.

  • Neuve — Saint-Claude kökenli, artık kullanılmayan bir marka. Ayrıntıları kayıtlarda yer almıyor.

  • Nicolas — On dokuzuncu yüzyılda Jean Nicolas'ın Lyon'da kurduğu kil pipo fabrikasının adı ve markası. İşletme aile elinde kaldı; 1976'dan beri yönetimi, 1991'de Meilleur Ouvrier de France unvanını alan ve briyar pipo da yapan Jean-Marie Nicolas yürütür.

  • Nicotrap — Oppenheimer kataloglarında yer alan bir grup adı; pipolarının Fransa'da, muhtemelen Marechal Ruchon & Cie. eliyle yapıldığı kabul edilir.

  • Noel — Tanınmış bir Fransız kil pipo zanaatkârının adı ve markası. Lyon'daki fabrikası 1870'te Gambier tarafından satın alındı; işletme Nicolas fabrikasıyla da bağlantılıydı.

  • Nomy — Saint-Claude'da üretilen çok sayıda pipo markasından biri. Kayıtlarda başka ayrıntı bulunmuyor.

  • Noxx-all — İkinci Dünya Savaşı öncesinde Saint-Claude'da kullanılan marka. Sonradan Jeantet tarafından satın alındı; savaşın ardından Jeantet bu adla üretimi durdurdu.

  • Noymer — Fransa'da yapılmış deri kaplı bir pipo örneğiyle belgelenen marka.

  • Nuttens Pipes — Belçika doğumlu, uzun yıllardır Fransa'da yaşayan Bruno Nuttens'in markası. Onarım işlerinden başlayarak pipo yapımına geçti ve Pierre Morel'in yönlendirmesiyle kısa sürede ilerledi. Alman yapımcılardan ve Paolo Becker'in üslubundan etkilenir; elde yapılan pipoların yanında ön tornalı hazneli seriler de sunar, kumlanmış yüzeyleriyle bilinir.

  • OSA — GOC kısaltmasıyla da anılan Gros, Grenier, Ostorero et Cie. firmasının artık kullanılmayan markası.

  • Out-O-Doors — Oppenheimer Pipe grubuna ait, Fransa'da büyük olasılıkla Marechal Ruchon & Cie. tarafından üretilen markalardan biri.

  • Paul Viou — Pipolarını önce posta yoluyla satan, sonra askerî kurumlara tedarikçilik yapan Fransız zanaatkârın adı ve markası. Oyma pipolar da yaptı, zaman zaman boynuz ağızlık kullandı. Marka Paul Guilland ve Vuillard'ın elinden geçtikten sonra Jacques Craen'e bağlandı; pipolar Saint-Claude'da Genod tarafından, P. Viou damgasıyla ve ağırlıklı olarak dışsatım için üretildi.

  • Piazzolla — Tangonun büyük adı Astor Piazzolla'nın kuzeni olan Pascal Piazzolla'nın markası. Mesleğe Saint-Claude'da La Bruyère bünyesindeki Chapuis-Comoy'da başladı; tasarımcı olarak Butz-Choquin, Waille, Jeantet-David ve Bontemps gibi kuruluşlar için çalıştı. 1967-1978 arasında Jean Lacroix'nın ticari yapılanmasına katkı verdi, sonra kendi üslubunu geliştirmek üzere Annecy yöresine taşındı ve pek çok kez ödüllendirildi.

  • Pierre Cardin — 1970'lerden kalma, Pierre Cardin damgalı pipolar. Kayıtlara göre bunlar modacının şirketinin bir Saint-Claude fabrikasına verdiği sipariş sonucu üretilmiş olabilir; adın Amerikan pazarında da marka olarak anıldığı belirtilir.

  • Pipe de Roi — André Bourgeois'nın atölyesiyle ilişkilendirilen marka adı; zanaatkârın kendisini "pipo kralı" diye tanıtmasından gelir.

  • Prior — Gros, Grenier, Ostero & Cie. kısaltmasıyla anılan GOC'un ikinci markası. Aynı çevredeki "Gros" adı, 1923'te Comoy-David fabrikasını satın alan ortaklıkta da geçer; ertesi yıl bu ortaklık Vincent-Genod & Gros Frères adını almıştır.

  • R. Kaufer — Belgelenen örneğinde gövdede Berlin, ağızlıkta ise Fransa yazan marka.

  • Radford's — Ebonit ve akrilik ağızlıklı, seri üretim pipolarda kullanılan ad; Butz-Choquin, Chacom ve Nording tarafından piyasaya sunuldu. Stilize bir R simgesiyle anılır ve Almanya'da yaygın olan bir tütün firmasının özel etiketidir; 9 mm filtreli pipolar Chacom'da üretilir.

  • Reybier — Saint-Claude'lu zanaatkâr Bernard Reybier'in markası. İki ya da üç hazneli örnekler gibi sıra dışı pipolar yapmıştır; yapımcı ileri yaşı nedeniyle emekliliğe yaklaşmıştı.

  • Robert's — Kaynağı belirsiz bir ad. Bilinen bir örneğin Edward's yapımı olabileceği düşünülür; başka iki örnek ise Karl Erik ya da Preben Holm atölyesine işaret eden IIS damgasını taşıyan Danimarka freehandleridir. Farklı yapımcılardan tedarik edilmiş görünmesi, adın bir mağaza markası olabileceğini düşündürür.

  • Romain — Butz-Choquin'in ikinci markası. Claude Romain adıyla 1979'da Berrod-Regad grubu tarafından Alman pazarı için oluşturuldu. Ad, bugünkü Saint-Claude'a karşılık gelen Condat yöresinin beşinci yüzyıldaki kurucusu Romain ile kasabaya adını veren yedinci yüzyıl piskoposu Claude'un birleşiminden gelir; damgası Claude Romain ve Made in France'tır.

  • Ropp — Eugène-Léon Ropp (1830-1907) 1869'da yaban kirazı ağacından pipo yapımı için bir patent aldı ve 1870'te Vosges dağlarındaki Bussang'da bu pipoları üretecek atölyeyi kurdu. İşletme 1893 dolayında Baume-les-Dames yöresindeki eski Sicard değirmenine taşındı; ürünler iç pazarın yanı sıra ihracatta da tuttu. 1914'ten kısa süre önce Birleşik Krallık ve sömürgelerindeki tek dağıtımcılığı BBB markasının sahibi A. Frankau & Co. üstlendi; briyar pipo üretimi için 1917'de Saint-Claude'da bir atölye alındı, 1923'te de cila işleri için küçük bir yapı eklendi.

  • S.T. Dupont de Paris — Parisli lüks eşya firmasının adıyla belgelenen pipolar; bilinen örnek 1976 tarihlidir.

  • Sea-Dog — Oppenheimer Pipe grubunun markalarından biri. Fransa'da, büyük olasılıkla Marechal Ruchon & Cie. tarafından üretildiği 1950'ler dolayındaki grup kataloğundan anlaşılmaktadır.

bottom of page