ABD Pipo Markaları Dizini (3/3)
ABD Pipo Markaları Dizini, Amerikan pipo üretiminin dağınık kaydını tek yerde toplama denemesidir; bu sayfa üç parçalı dizinin sonuncusunu, Norwalk Pipe Co.'dan Zeus'a uzanan 86 kaydı içerir. ABD'de pipo işi iki koldan yürüdü: bir yanda yirminci yüzyılın ilk yarısında New York, Chicago ve Kuzey Carolina çevresinde toplanan fabrikalar ve patentli sistem pipoları, öbür yanda savaş sonrasında sayıları hızla artan tek kişilik atölyeler. Aşağıdaki girdiler kısa ve olgusaldır; kayıtlarda yalnızca adı bulunan markalar, eksiklikleri açıkça belirtilerek listede tutulmuştur.
Markalar
Norwalk Pipe Co. — New York merkezli şirket, bir dönem Jobey ve Shellmoor pipolarını üretti. 1941'de bu iş için Doğu 26. Sokak'taki yeni adresine taşındı; öncesinde Batı 34. Sokak'ta bulunuyor, üretimini New Jersey'deki Stanhope'ta sürdürüyordu. O yıllarda şirketin başkanı Louis Jobey'di.
Ogura — Hawaii'de çalışan Amerikalı pipo yapımcısı Andrew Ogura, 2005'te hayatını kaybetti. Pipolarına ilişkin ayrıntılı bir kayıt günümüze ulaşmamıştır.
Okie Pipes — Oklahoma'nın Newalla kasabasında çalışan bir oymacının markası. Kayıtlarda ustanın bulunduğu yerden başka bir ayrıntı geçmez.
Old West Briar — Tim West'in son işlemlerini kendi elinden geçirdiği bir pipo serisidir.
Owl Pipes — Massachusetts'in Springfield kentinde Steve LaVoice Jr. tarafından yürütülen atölye. LaVoice pipoculuğa New Jersey'de bir tütüncüde ilgi duymuş, ardından kendi pipolarını yapmayı öğrenmiştir. Eşi Ruth LaVoice ile birlikte çalışır; pipoların her biri elde biçimlendirilen tek örnektir.
Parfumi — Kayıtlarda yalnızca marka adı geçiyor; üreticisine, dönemine ya da bulunduğu yere ilişkin bir iz yok.
Patterson — Meslekten mimar olan James Patterson, Mart 1999'da pipo yapmaya başladı. Camiaya, işini beğenen Trever Talbert aracılığıyla tanıtıldı. 2001'deki Pipes and Tobacco pipo oyma yarışmasında finale kaldı.
Paul's Cayuga — Michigan'ın Flint kentinde Paul Spaniola'nın yaptığı pipoların markası. Spaniola pipo yapımının yanı sıra onarım işi de yürütmüştür. Cayuga pipolarında briyarın yaklaşık 210 santigrat derecede yağla kürlendiği bir yöntem uygulanır; pipolarda herhangi bir filtre bulunmaz.
Peevey — Gregg Peevey'nin yaptığı klasik ve freehand pipoların markası; pipolar Tennessee'nin Nashville kentindeki bir tütüncüde bulunuyordu. Damgası "G. Peevey Made", simgesi kırmızı bir noktadır. Markanın bugünkü durumu kayıtlarda belirsizdir.
Percolator — Hakkında bilgi bulunamayan bir pipo. Sap ve ağızlık boşluğunun alışılmadık büyüklükte bir filtreye ya da süngere yer açacak biçimde tasarlandığı düşünülmektedir. Pipo filtreleri ve sistemleri maddesi bu tür düzeneklerin genel çerçevesini verir.
Perri — Kaliforniya'nın Manhattan Beach kentinde "Paul L. Perri & Son" adıyla kayıtlı atölye. Paul Perri yüz yaşını geçtikten sonra da pipo yapmayı sürdürdü ve 101. doğum gününe az kala, Aralık 2021'de öldü; yaşayan en yaşlı pipo yapımcısı olduğu düşünülür. Kaliforniya'da iyi tanınan Perri, Trever Talbert'in de aralarında bulunduğu birçok Amerikalı ustayı etkiledi. İşi, hafif değişikliklerle yorumlanmış büyükçe klasik biçimlerden oluşur; kumlanmış lovat örnekleri bu anlayışı iyi temsil eder.
Phoenix American Cob Pipe Company — Missouri'nin Boonville kentinde 1910'lardan 1950'lere kadar faaliyet gösteren mısır koçanı piposu üreticisi. Şirkete ilişkin bilgiler, Ulusal Tarihî Yerler Kütüğü'ne yapılan bir başvuru dosyasına dayanır.
Phoenix Pipes — Arizona'da çalışan Jason Watkins-Brock'un markası. Oymacılığa, The Pipe Maker's Emporium'un sahibi ve kendi başına da tanınmış bir Arizonalı usta olan Paul Hildebrand'ın yanında başladı. İşinde temiz ve güçlü hatlar ile keskin açılar öne çıkar; pipolarına çoğu zaman uyumlu birer sehpa ve bastırıcı eşlik eder.
Piedmont Briars — Kuzey Carolina'nın Winston-Salem kentinde bir kredi biriminde iç denetçi olarak çalışan Mark Spell'in, mesai dışı saatlerde yürüttüğü pipo işi.
Pioneer — Pioneer Pipe Company, Wally Frank'in sahibi olduğu bir markaydı; adı 1940'ta tescil ettirdi, başvuruda markanın 1925'ten beri ticarette kullanıldığı belirtildi. Şirketin adresi Brooklyn'deki Putnam Bulvarı olarak kayıtlıdır. Pioneer, önce Türk sonra Afrika lüle taşından pipoları Wally Frank kataloglarıyla ve başka kanallarla dağıttı.
Pyro-Bol — Chicago'da çalışan tütün harmancısı Frank Furedy'nin Mayıs 1960'ta patent başvurusunda bulunduğu pipo. Furedy patent yayımlanmadan öldü; belge yaklaşık yedi yıl sonra mirasçısının talebiyle yayımlandı. Tasarımın ayırt edici yanı, çıkarılabilir ve havalandırma delikli ahşap parçalarla çevrelenmiş cam bir iç yanma haznesidir.
Quiet Comrade — Mech Tech Inc. tarafından yapılan, patentli tasarıma sahip alüminyum gövdeli pipo. Briyar lüle takılır; lüle vidalı değildir, tabanına açılan yatay bir delikten geçen iç çubukla yerinde tutulur. Gövdedeki bir O halkası sızdırmazlığı sağlar. Tasarımın patenti 19 Şubat 1974'te Robert J. Frederick adına verilmiştir.
Quinn Pipes — Bryan Quinn'in markası. Ustanın adı dışında kayda geçmiş bir ayrıntı yok.
R.A. Ward Pipes — Robert A. Ward'ın yarı zamanlı olarak, mütevazı bir atölyede yürüttüğü pipo işi. Ustanın kendi anlatımına göre işini geliştirmeyi sürdürmektedir.
R.G. Freehand Pipes — Washington eyaletinin Vancouver kentinde çalışan Robert Gebbie'nin RG markası. Yalnızca freehand pipo yapar ve kendini sanatçı olarak tanımlar; ressamlık, yazarlık, fotoğrafçılık ve web tasarımcılığı geçmişi vardır. Kütük ahşabıyla çalışmıştır. Üretimine ara verdiği kayıtlıdır.
R.M. Perkins Pipes — Robert M. Perkins'in markası. Usta, Teksas'ın Houston kenti ile Meksika'nın Nayarit eyaletindeki Puerto Vallarta arasında çalışır.
Racine & Laramie — 1869'da Alexi Racine ile Charles Laramie'nin San Diego'da kurduğu tütüncü. Bugün Old Town San Diego Eyalet Tarihî Parkı içinde bulunur; bünyesindeki Smoking Pipe Museum'da tarihî pipolardan oluşan geniş bir koleksiyon barındırır. İşletme, Racine & Laramie ve Golden Bull adlarıyla markalı pipolar da yaptırmıştır.
Rainey — Jim Rainey, 2004'teki Pipes and Tobaccos/Butz-Choquin yarışmasının on finalistinden biriydi. Hakkında başka kayıtlı bilgi bulunmuyor.
Random — Adı bilinmeyen bir ustanın markası. Şehir hayatından bıkıp Colorado dağlarına yerleşen usta, markayı Eylül 2002'de kurdu ve dönemin çevrim içi pipo tartışma gruplarında etkindi. Bazı pipoları, sap ile ağızlığın birleştiği tek parçadan biçimlendirilmiş, akrilikten daha dayanıklı yüksek sıcaklığa dirençli bir termoplastik olan ultem kullanılarak yapılmıştır. Alışılmadık teknikleri ve denenmemiş malzemeleriyle anılan usta, sonradan camiadan çekilmiştir.
Reco Manufacturing Co. — Chicago merkezli şirket, en çok vidalı briyar lüleli alüminyum pipo Zephair ile bilinir. Pipoya 1940'ta patent verildi; 1947'de piyasaya çıktı ve üzerinde herhangi bir damga taşımadı. Yuvarlak saplı olmasına karşın altındaki iki küçük ayak sayesinde düz durabiliyordu.
Regal — Regal Pipe Co.'nun artık üretilmeyen Kuzey Amerika markası. Aynı adı taşıyan modeller Preben Holm ve Butz-Choquin üretiminde de görülür. Markanın M. Linkman & Co. ile ilişkilendirildiği de aktarılır.
Richard Lawton — Mesleğe dünyayı dolaşan bir aşçı olarak, yatlarda yemek yaparak başlayan Richard Lawton'ın markası Briar Arts Pipes adını taşır. 1970'lerde nişanlısının hediye ettiği bir pipoyla başlayan ilgisini hiç bırakmadı. Kaydın alındığı tarihte ilk piposunu yapalı on dört yıl olmuştu; satışa ise yalnızca iki yıldır çıkıyordu. Pipolarına çoğu zaman uyumlu bir bastırıcı ekler ve son dönemde onları özel yapım ahşap kutularla sunar.
Rimkus Pipes — New Mexico'nun Edgewood kasabasında Victor Rimkus'un yürüttüğü atölye. Elektronik mühendisi olan Rimkus, tasarımdan üretime uzanan mühendislik geçmişini pipolarına taşır; ağızlıkları elde keser, tercih ettiği malzeme lusit olmakla birlikte ebonit ve vulkanit de kullanır. Pipolarında pipo temizleyicinin ağızlıktan lüleye sorunsuz geçmesi ölçüt alınır ve briyardaki küçük kusurlar gizlenmez.
RobE's Art — Michigan'ın Kalamazoo kentinde Robert Bartholomew'un 2003'ten beri yarı zamanlı sürdürdüğü iş. Klasik ve Danimarka etkilerinden beslenir, sanat eğitimi geçmişini işine katar. Hazır kitlerle başladı, ardından kalabaş gibi modüler pipolara geçti; çevrim içi bir yapımcı topluluğunda aldığı eleştirilerle geleneksel pipolara yöneldi. Satmak için pipo yapmaya 2014'te başladı.
Robertson — Idaho'nun Boise kentindeki "House of Robertson", uzun yıllar faaliyet gösterdi ve 1999'da kapandı. Thayne Robertson dükkânı 1947 dolaylarında açtı; oğlu Jon 1970'te üniversiteyi bitirince, kızıyla birlikte işe katıldı. Baba oğul o tarihten Thayne'in öldüğü 1987'ye kadar iri ve ilgi çekici pipolar yaptılar. Jon dükkânı sürdürdü, kız kardeşi başka işlere yöneldi.
Rodriguez — Los Angeles'ta çalışan Tony Rodriguez, çok yüksek nitelikli pipoları ve ustalığıyla tanındı. Koleksiyoncu ve yazar Rick Newcombe'a göre Rodriguez, Lars Ivarsson ve Jess Chonowitsch yanında yetişti; briyarını Chonowitsch'ten ve Bo Nordh'tan aldı. On yılı aşkın süre çok aranan pipolar ürettikten sonra 2000'lerin ortasında camiadan tümüyle kayboldu; bu yüzden adı, pipo koleksiyonculuğunun en gizemli başlıklarından biri sayılır.
Royal Court Pipes — Massachusetts'in Hadley kasabasında Glen Court'un yaptığı pipoların markası.
Rudolph Hirsch — Kaywoodie'nin ilk başkanı. 1936'da ana şirket Kaufmann Bros. & Bondy'nin oluşumuna öncülük etti; aynı yıl KB&B'nin başkanlığını yürütürken Reiss-Premier Co.'nun da başkan yardımcısıydı.
Ruth, Dennis — Iowa'nın Des Moines kentinde çalışan bağımsız Amerikalı usta. Nicelikten çok niteliğe önem veren yapımcılardan sayılır. 1970'ler ve 1980'lerde Tobacco Bowl adlı bir tütüncüde çalıştı ve orada müşterilerin isteğine göre pipo yaptı.
Rylan Doyle Pipes — Rylan Doyle Bishop'ın markası. Pipolarını bodrum katındaki atölyesinde, tek tek ve elde yapar; özel makine ya da ileri donanım kullanmaz. İşinin önemli bölümü siparişe dayalıdır ve Danimarka üslubuna yakın durur; gerçeküstü ya da fütüristik biçimlerden uzak, kullanışlı bir çizgiyi tercih ettiğini belirtir.
S.E. Thile Pipes Workshop — Scott E. Thile'ın Kentucky'deki atölyesi; kayıtlarda bu başlık altında yalnızca 2018 Chicago Pipe Show için hazırlanan pipolar anılır. Markanın kendisi S.E. Thile Pipes maddesinde ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
S.S. Pierce — 1831'de Samuel Stillman Pierce ile ortağı Eldad Worcester'ın kurduğu Boston firması. İş, o dönem yoğun bir liman olan Boston'daki gemilere erzak toptancılığıyla başladı; zamanla Pierce, kaptanlarla takas yaparak uzak limanlardan gelen ürünleri getirtti. 1910'da John Gray & Co.'dan OVERAND puro markasını satın alıp kendi markası hâline getirdi. Bazı pipolar "OVERLAND PIPE" damgası taşır.
Samhara Pipe Co. — 1940'ların sonuna doğru ABD patent kayıtlarında görülen bir sistem piposu üreticisi. Mucidi, Ohio'nun Dayton kentinde yaşayan Samuel Harris'ti. Detroit'te doğup Kaliforniya'nın Oakland kentinde büyüyen Harris, Cincinnati'deki Hebrew Union College'dan mezun oldu ve Dayton'a yerleşmeden önce dört yıl Toledo'da haham olarak görev yaptı; giyim işinde de çeşitli şirketlerin başındaydı.
Sands, Jerry — Kuzey Carolina'da çalışan Amerikalı usta. Boş zamanlarında pipo yapar; akrilik ve vulkanit ağızlık kullanır.
Schoenleber — Avusturya'dan göç eden ve New Jersey'nin Kuzey Arlington kentinde yaşayan Louis Schoenleber'in atölyesi. Elde oyduğu pipolar, Newark'ın Branford Meydanı'ndaki "Schoenleber's Newark Pipe Shop" adlı dükkânında bulunuyordu; dükkânın 1920'lerde açıldığı ve 1960'ların sonuna kadar işlediği düşünülür. Louis Schoenleber 1976'da öldü. Yine Newark'ta bulunan ve tasarım ile yüzey işlemi bakımından çok benzeyen Jelling gibi başka markalara da üretim yapmış olması kuvvetle muhtemeldir.
Scofield — Ben Scofield pipo yapımına, birçok kişi gibi hazır kitlerle ve hobi olarak başladı. Sonrasında Tyler Lane markasının arkasındaki Tyler Beard'dan destek aldı ve bir dönem yapımcı forumlarında etkin oldu. 2006-2007 arasında pipoları Missouri'nin Springfield kentinde bir tütüncüde yer aldı.
Sellars Made Briar Pipes — Doğu Tennessee'de çalışan Tim ve Dana Sellars çiftinin markası. Cobra, Ballerina ve Devil Anse adlı biçimler ile Smoky Mountain Red Oak adlı yüzey işlemi öne çıkan işleridir. Tim oyma ve biçimlendirmeye, Dana ise son işlemlere yoğunlaşır.
Shalosky Pipes — Columbus (Ohio) doğumlu Bill Shalosky'nin markası. Columbus College of Art and Design mezunu olan ve tornacılıkta deneyimli usta, işe Smokers' Haven atölyesinde küçük onarım ve restorasyon yaparak başladı; Premal Chheda ile birlikte Smokers' Haven Hand-Mades, Buckeye ve Chheda Pipes dizilerini üretti. Kendi adıyla çıkardığı pipoları kürlenmiş briyardan yapar, ağızlıklarını Alman ebonitinden elde keser; 2015 baharında BriarWorks bünyesinde Todd Johnson ve Pete Prevost ile çalışmaya başladı.
Sheffield — Ed Sheffield adına kayıtlı marka. Kayıtlarda ustanın adından öteye geçen bir bilgi yok.
Smokemaster — Farklı dönemlerde iki ayrı üreticinin yaptığı, geçme biçimiyle de ayrılan alışılmadık bir marka. Geçmede tek bir alüminyum iç boru ve ikiye katlanmış bir pipo temizleyicinin uçlarını alacak iki delik bulunur. Pipoları önce Briarcraft yaptı; şirket 1950'lerde kapandı. 1967'de adın ve sistemin hakları Dr. Grabow'a geçti ve 100, 200, 300 damgalı üç seri üretilmeye başlandı; bu pipolar ağızlıkta kırmızı elmas biçimli bir amblem taşır. Üretim, Kuzey Carolina'nın Sparta kasabasında 1990'lara kadar sürdü.
Snook — Washington eyaletinin doğusunda yaşayan amatör bir yapımcı. 1950'ler ya da 1960'lara tarihlenen pipolarını Kentucky'de yaşayan bir dostuna armağan etmiştir. İşin ilginç yanı, kalabaş biçimini bütünüyle ahşaptan kurma fikridir: örnekler ceviz ve kiraz ağacından, abanoz ve pirinç ayrıntılarla yapılmıştır. Rhodesian örnekte sap boşluğuna sarılı bir pipo temizleyici filtre işlevi görür.
Souers — Denny Souers'ın markası. Ustanın kendi anlatımına göre otuz beş yıldır elde oyduğu pipolar ağırlıkla Danimarka üslubunda freehand biçimlerdir; her biri tek örnek olarak yapılır.
Spence Pipes — Tennessee'nin Nashville kentinde yaşayan Taft Spence'in markası. Şerif yardımcısı olarak çalışan Spence, pipoyu fırsat buldukça yapar ve bu işten yağlı boya resim kadar keyif aldığını söyler. Yasal olarak kör sayıldığı için pipo yapımının birçok aşaması onda olağandan uzun sürer.
Sportsman — Beklenebileceği gibi bu ad yıllar içinde birden çok üretici tarafından kullanılmıştır; Tanganyika Meerschaum Corporation ve bağlı Amboseli şirketi bunlar arasındadır. Burada anılan Sportsman ise onlardan eskidir ve 1940'larda faaliyet gösteren John Hudson Moore şirketine aittir; 1947 tarihli bir ilanda markanın kendine özgü panelli rustik ve düz yüzey işlemleri tanıtılır. Pipolar, firmanın dönemin sporsever erkeğine yönelik daha geniş ürün dizisinin parçası görünümündedir.
Stachowiak — New York'un Buffalo kentinde çalışan yerel usta Jerry Stachowiak'ın markası. Ağırlıkla freehand oyan usta, pipolarını "GJS" damgasıyla işaretlerdi.
Stefan Cashwell — Stefan Cashwell'in markası. Pipolarının ayrıntılı bir dökümü yoksa da usta, 2023'te kaydedilen bir radyo söyleşisine konuk olmuştur.
Street Pipes — Colorado'nun Englewood kentinde çalışan James Street'in markası. Pipoculuğun süslü tarafında ustalaşan Street, "büyücü pipoları" ile döner ahşap kapaklı, kimi zaman ağızlıksız küçük pipolarıyla anılır. Emekli olduğu düşünülmektedir.
Super-Temp — Super-Temp Corporation 1963'te, lülesi pirolitik grafitle kaplı plastik pipolar yapmaya başladı; ürün "the pipe" adıyla anıldı. 1965'te şirket, sigara filtresi satan Venturi Inc. ile pazarlama anlaşması yaptı. 1967 dolayında renkli ve çizgili seçenekler eklendi. 1970 civarında, daha ucuz lüle kaplamalı ve geleneksel olmayan biçimlerdeki THE SMOKE pipoları; 1972 dolayında ise lülesinde hiç kaplama bulunmayan Venturi pipoları dizinin parçası oldu. Üretim 1975'ten önce sona erdi.
Sweetheart — İlk bakışta Kirsten Pipe Company modellerinden birini andırsa da ayrı bir markadır. Erken sayılan örnekte sap üstünde el yazısı damga ve altında "MADE IN U.S.A. PAT PEND" ibaresi bulunur. Sap altıgen kesitli ve yivlidir; iç filtre düzeneği, çekiş sırasında havanın pipo önünden girmesine izin verir. Patent 1958'de Minnesota'nın Saint Paul kentinden Philip J. Stieger adına başvurulmuş ve 7 Ağustos 1962'de verilmiştir; belgedeki tasarım seri üretime giren pipodan hayli farklıdır.
Swift — New York'ta çalışan Dick Swift'in markası. Ustanın adı ve çalıştığı şehir dışında kayda geçmiş bir ayrıntı yok.
Swinks — Ohio'nun Franklin kasabasında yaşayan ve yerel bir gazetede çalışan Wilbur Swinks, 1955 dolaylarında hobi olarak pipo yapmaya başladı. Pipoların sol sapında tek kelimelik "SwinkS" damgası bulunur. Çırağı Chester Blair, işi 1983'te devraldı; Wilbur Swinks 1987'de seksen yaşında öldü. Blair bir yardımcıyla kısa bir süre üretimi sürdürdükten sonra tüm donanımı sattı. Marka dünyada az kişi tarafından bilinse de Ohio'nun Dayton, Cincinnati ve Columbus çevresinde saygıyla anılır. Lülesi soğutma kanatlı "Swinks Doodler Aircooled" pipoları, Porsche Design pipolarıyla neredeyse aynıdır; ancak ilk kez 1950'lerde yapılmışlardır.
Tapia — Kaliforniya'nın Monrovia kentinde çalışan William Tapia'nın markası. Bunun ötesinde bir kayıt bulunmuyor.
Texaco — Texaco pipolarının en azından bir bölümünü, anlaşıldığı kadarıyla Texaco Inc. adına LHS Sterncraft yapmıştır. Pipolar genellikle yan yüzünde büyük harfle "Texaco" ve "Imported Briar" ibarelerini taşır. Bu pipolarda görülen Drinkless düzenekleri 1927 dolaylarında kullanılmaya başlanmış, 1964 sonrasında yavaş yavaş terk edilmiştir.
Thoro-Kleen — Greenwich House Corporation'ın sattığı metal pipo sistemi. Hem briyar iç lüleli metal dış lüleyle hem de tam briyar lüleyle sunuldu. Roybrooke, Comet ve özgün Gridiron pipolarıyla aynı aileden gelir; parçalarının bu markalar arasında değiştirilebildiği düşünülür. Şirket 1947'de New York'ta 8. Bulvar üzerinde bulunuyordu.
Thorpe — Tim Thorpe, birçok oymacı gibi ilk pipo kitini Tim West'ten aldı; üç kit tamamladıktan sonra işe gerçek bir tutkuyla bağlandığını fark etti. Yıllar içinde West'in desteğini gördü. Farklı malzemelerle denemeler yapar, ağızlıklarını çubuk malzemeden keser; çoğunlukla Alman ebonit çubuk, zaman zaman bakalit kullanır. Pipolarını tek tek yapar ve ağırlıkla kumlama uygular; damarı güzel bloklarda düz yüzeyi tercih eder. Damgasında baş harfleri ve piponun yapıldığı yıl yer alır.
Threeton — Robert Threeton'ın markası. Güney Karolina'da Amerikan İç Savaşı canlandırmalarına katılırken sahne gereci olarak aldığı küçük bir lüle taşı pipoyla başlayan ilgisi önce koleksiyonculuğa, sonra ahşap işçiliği birikimini pipo yapımına yöneltmesine dönüştü. Pipolarını Yunan briyarından, uğraşı ölçüsünde ve sınırlı sayıda üretti; bugün pipo yapımını bıraktığı düşünülmektedir.
Tobak — Virginia Beach'te bulunan Tobak Ltd.'in sahibi Mel Baker'dı. Bu pipoların yapıldığı atölyeyi, Sven-Lar Pipes ile birlikte kurmak üzere Michael Kabik işe alınmıştı.
Tom Pipecarver & Son — Önceden malzeme mühendisi ve teknik iktisatçı olarak çalışan Thomas Arcoleo'nun markası. 1973-1993 arasında New Jersey'nin Princeton kentinde, Afrika bubinga ağacından ticari pipolar yaptı. Ağır işlenmiş bu freehand pipolar hem kendi dükkânında hem de ülke genelindeki çeşitli perakendecilerde bulunuyordu. İş, bir evin bodrumunda Princeton Pipes/USA adıyla başladı; büyüdükçe farklı adreslere taşındı ve 1993'teki emekliliğe kadar Spring Street'teki dükkânda sürdü. Arcoleo pipoların yanı sıra küçük sanat nesnelerinin, yadigârların ve eski eserlerin onarımında da uzmanlaşmıştı.
Tom Rakowski — Gioto adını kullanan Tom Rakowski, en çok bastırıcılarıyla bilinir. Yılda kırk kadar pipo yapar; bunların çoğu freehand'dir. Damgası "T.R."dir.
Tony's Pipe Towne — Indiana'nın Indianapolis kentinde, 1970'lerde Kuzey Keystone Bulvarı'nda bulunan ve kendi adıyla damgalı bir ev serisi pipo satan tütüncü. 15 Mayıs 1970'te Pipe Towne, Incorporated adıyla, Virginia Bulvarı'ndaki bir adreste kuruldu. Şirketin adına 1979'dan sonra basılı kayıtlarda rastlanmaz; 1988'de Indiana eyaleti tarafından faaliyetsizlik gerekçesiyle feshedilmiştir.
Trapwell — "World's best briar" damgalı Trapwell pipoları aslında briyardan değil, funda ailesinden bir tür olan dağ defnesinden (Kalmia latifolia) yapılmıştır. Markayı, Kuzey Carolina'nın Alleghany ilçesindeki Sparta kasabasında bulunan ve D. P. Levitas'a ait olan D & P Pipe Works üretti; şirket önce Sparta Pipe Works, sonra Sparta Industries adını aldı. Aynı ağaçtan yapılan en az üç marka bilinir: Trapwell, Breezewood ve Custombilt.
Tredway — Idaho'nun Coeur d'Alene kentinde çalışan Bob Tredway, 1965'te kendisi için pipo yapmaya başladı; ilk pipolarına on saate varan emek verdi, sonraları günde iki pipoya kadar çıktı. Yerel bir gazete haberine göre yılda iki yüz kadar pipo üretiyordu. Akdeniz briyarı kullanır, kütükleri kaynatıp iki yıl kurutur ve dolgu yapmadığı için beğendiği bloğu bulana kadar üç dört blok elden geçirirdi. Freehand ve serbest biçimlerde uzmanlaştı; kadınlar için de çok sayıda pipo yaptı. Bazı tasarımları içilmek için değil, bakılmak için yapılmıştır.
Tria Pipes — Adrian James'in yürüttüğü TRIA, Amerikalı pipo ustaları ile Amerikalı üreticileri bir araya getiren bir markaydı. Pipoların yanında deri ürünler ve erkek aksesuarları da sundu. Marka altında çalışan ustalardan biri Timothy W. Thorpe'tur.
Tsalagi Pipes — Blues müzisyeni Iron Mike Norton'ın markası. Cherokee kökeninden beslenen Norton, pipolarını ABD'de elde ve tek örnek olarak yapar; Akdeniz'in plato briyarını ve yerli Amerikan ağaçlarını kullanır, dolgu kullanmama ilkesine sıkı sıkıya bağlıdır. Thomas Cristiano, Bill Feuerbach III ve Randy Wiley'den etkilenen, kimi zaman da onların yanında yetişen Norton'ın kolay tanınan bir üslubu vardır; işlerinin çoğunda yerli ağaçtan sap süslemeleri ve turkuaz kakmalar görülür.
Tuerk — Victor Tuerk, önce New York'ta sonra Kaliforniya'da pipo yapımcısı olarak çalıştı. Hakkında başka kayıtlı bilgi bulunmuyor.
Urquiza — Pipo dumanının kokusunu sevdiği için eski pipoları toplayıp onarmaya başlayan Juan Pablo Urquiza, bir yıl sonra ilk piposunu kiraz ağacından, ertesi yıl ikincisini zeytin ağacından yaptı. Çevrim içi forum arkadaşlarının bu ikinci pipoyu beğenip sipariş vermesi onu gül ağacı, zeytin ve briyar gibi farklı malzemelerle çalışmaya yöneltti. Mart 2015'e kadar işinin yüzde doksan beşini yalnızca eğe kullanarak elde yaptı; sonrasında üretimini artırmak için torna da kullanmaya başladı.
Van Varick — Al Van Varick adına kayıtlı marka. Kayıtlarda addan başka bir şey yer almaz.
Veeja — Anlaşıldığı kadarıyla New York'ta yapılan pipoların markası. Yapımcısı Max D. adıyla anılır ve stoğunun tamamını Georgia'daki evinde tuttuğu aktarılır. Pipo yapımının yanı sıra resim ve fotoğrafla da uğraşır.
Vickers — Yalnızca adı kayda geçmiş bir marka; üreticisi ve dönemi bilinmiyor.
Vottis — Pat M. Vottis, atölyesini New York eyaletinin Schenectady kentinde, yaklaşık 1940'ların sonundan 1970'lerin ortasına kadar işletti. Ölçülü bir Danimarka üslubunda freehand yapan ilk Amerikalı oymacılardan biriydi; işleri bugün de değerini korur. Korsika briyarını yeğlerdi. Kendi markasıyla ürettiklerinin yanı sıra İngiltere'den gelen özel markalı pipoları büyük olasılıkla Sasieni fabrikası yapmıştır.
Vox Pop — Henry Leonard & Thomas Inc. tarafından ya da bu şirket adına yapılan marka.
Waddell — Iowa'nın Marion kentinden, saygın bir usta olan Steve Waddell sağlık nedeniyle emekli olmuştur. İyi freehand'lerin yanı sıra sıra dışı ve yontulmuş pipolar da yaptı. ABD pipo fuarlarında çeşitli ödüller kazandı: 1986 Chicago Pipe Collector's Exhibition'da "En İyi Pipo Yapımcısı", 1987 Pipe Collectors International'da "En Özgün Pipo" bunların başında gelir; 1981'de Saint-Claude Pipo Ustaları Loncası'ndan Liyakat Belgesi aldı. 1989'da yaptığı churchwarden, Granada Television'ın Sherlock Holmes dizisinde oyuncu Jeremy Brett tarafından kullanıldı. Yunan briyarıyla çalıştı ve pipolarının bir bölümünü imzaladı.
Walls — Ohio'da çalışan Bob Walls'un markası. Ustanın adı ve eyaleti dışında bir kayıt yok.
Wardleigh — Markanın tarihine ilişkin bir bilgi kalmamış; elde yalnızca bir pipo örneği ile tanıtım broşürleri vardır.
Warner — Anthony Warner adına kayıtlı marka. Ustanın adı dışında elde bir veri bulunmuyor.
Wathen — Kerry S. Wathen, 1970'lerde Kansas City'nin güneyindeki "The Briar Patch" adlı küçük bir pipo dükkânında çalıştı. Büyük boy pipolara yönelen ustanın başyapıtı iri bir briyar kalabaştı. Dükkân kapanınca büyük olasılıkla Iowa'ya taşındı; pipoları 1977 ile 1980-81 arasında Des Moines'te bulunabiliyordu. O yıllarda ellerindeki rahatsızlık artınca oymayı bırakmak zorunda kaldı. Pipolarını genellikle adı ve yılın iki hanesiyle, örneğin "Wathen '75" biçiminde imzalardı; en iyi parçalarına "Reflection" adını verdi. 1 Nisan 1985'te memleketi Kansas'ın Topeka kentinde öldü.
Watkins — 1991 doğumlu Philip Chase Watkins'in markası. Demircilik, ahşap işçiliği ve deri işçiliğiyle uğraşan genç usta, pipo yapımına sonradan yöneldi; ilk çalışan piposunu cevizden yaptı ve briyarla çalışmaya yeni başladığını, ileride boynuz ya da kemik kullanmayı umduğunu belirtir. Pipo rafları da tasarlar; işlerinin tamamı elde yapılır.
Webb — Tennessee'nin Sevierville kentinde çalışan Roy Roger Webb, yaklaşık otuz yıldır pipo yapmaktadır. Bugün sınırlı sayıda ürettiği briyar pipolar, çoğunlukla mitolojik figürlerin yontulduğu, ince ayrıntılı ve titiz işlerdir. Akrilik ağızlık kullanır.
Weidemann — John Weidemann, 1994'teki Los Angeles Pipe and Cigar Expo'da "En İyi Pipo Yapımcısı" ödülünü aldı. Hakkında başka bilgi bulunmuyor.
Yingling — Makinist olan Mark Yingling, pipo yapım aletleri de üretir. Pipolarında makinistin gözünü sanatçının eliyle birleştirir; volkan, lamba ve arı kovanı biçimli örnekleri anılan işlerindendir.
Zeus — L&H Stern ve Altamira tarafından satılan marka. Kayıtlarda ABD patent numarası 2158897 ile anılır.